Pożegnaliśmy rok 2021, wypadałoby więc w jakiś sposób podsumować ten okres w wykonaniu Parmy. W związku z tym, nie przedłużając zbyt długo, zapraszam na mój, w pełni subiektywny, ranking "Naj" 2021:

Najlepszy piłkarz: Gianluigi Buffon

Do tego miana niestety nie było zbyt wielu kandydatów. Nie było też graczy, który absolutnie oczarowałby mnie swoją postawą tak więc, ostatecznie słusznym wydaje mi się uhonorowanie w ten sposób Gigiego Buffona. Powrót tego legendarnego bramkarza na Stadio Tardini, był wielkim wydarzeniem, które odbiło się szerokim echem w całym świecie futbolu. To, że od strony czysto marketingowej, w wykonaniu Parmy, był to bardzo dobry ruch nie ulegało żadnej wątpliwości, można byłoby mieć jednak wątpliwości co do sfery sportowej i tego czy 43-letni bramkarz faktycznie będzie w stanie zapewnić coś ponad doświadczenie oraz mentalność zwycięzcy. Te obawy okazały się bezpodstawne, bowiem od samego początku swojej drugiej przygody z Parmą, Buffon po prostu pokazuje klasę. To bez dwóch zdań najlepszy zawodnik Parmy w trwającym sezonie Serie B, jeden z nielicznych, o ile nie jedyny, do którego nie można mieć żadnych pretensji. Krótko mówiąc, Buffon to wciąż bramkarz, który może bronić genialnie, a w zespole Crociatich, za sprawą postawy swoich kolegów z defensywy, ma olbrzymie pole do prezentowania swoich umiejętności oraz jakości.

Największe rozczarowanie: Pierwsza runda Serie B 21/22

Mimo spadku z elity w bardzo słabym stylu, wokół Parmy panował wielki entuzjazm, klub przeprowadził z powozu bardzo solidne mercato, zachował wielu ważnych graczy i przez większość ekspertów wskazywany był jako główny faworyt do wygrania rozgrywek Serie B. Druga liga miała być więc dla Crociatich jedynie króciutkim przystankiem, niestety rzeczywistość (a przynajmniej na razie na to wygląda), brutalnie zweryfikowała ten pogląd. Mówiąc kolokwialnie, Parma po prostu nie dojechała, zaś pierwsza runda sezonu, poza dosłownie kilkoma przebłyskami formy, była pasmem klęsk i rozczarowań. Obecna sytuacja w tabeli, gdzie Parmie bliżej jest do strefy play-out niż chociażby play-offów mówi sama za siebie. Rozkładanie tego niepowodzenia na czynniki pierwsze, nie ma w tej chwili i w tych rozważaniach większego sezonu. Po prostu Parma jako drużyna i kolektyw rozczarowała na całej linii.

Najgorszy mecz: Lecce 4:0 Parma

Podobnie jak w roku ubiegłym, najgorsze jest to, iż tego typu spotkań można by wskazać naprawdę sporo. Osobiście jednak ten niechlubny tytuł przyznałbym ligowej konfrontacji z Lecce na Stadio Via del Mare, która była dla każdego kibica Crociatich istnym upokorzeniem. Lecce dzieliło i rządziło na boisku, punktowało Parmę raz za razem, a piłkarze prowadzeni wówczas jeszcze przez Enzo Mareskę na tle rywali wyglądali niczym trampkarze. Do przerwy było 4:0 i zanosiło się na prawdziwy pogrom. Na szczęście Lecce po przerwie okazało się być miłosierne i mimo tego, iż wciąż nie dawało Parmie nawet dojść pod własne pole karne, to już nie parło na bramkę Crociatich z takim uporem i pasją. Do tego swoje w postaci 2-3 kapitalnych interwencji dorzucił też Buffon, jednak w żaden sposób nie zmieniło to ogólnego obrazu upokorzenia i hańby.

Najlepszy mecz: Parma 2:0 Roma

W przeciwieństwie do poprzedniej kategorii, tym razem wybór był mocno ograniczony, a ostatecznie padło na spotkanie z marca, jeszcze rozgrywane w ramach Serie A. Na płaszczyźnie taktycznej był to mecz, w którym Parma otarła się o perfekcję. Crociati byli znakomicie przygotowani do tego starcia, trzymali dyscyplinę, bezbłędnie się ustawiali nie pozwalając Rzymianom praktycznie na nic. Do tego non-stop nękali Romę groźnymi i mądrze prowadzonymi kontratakami. Tytaniczną pracę w środku pola wykonywał Brugman, po skrzydłach "śmigali" Man z Mihailą, których bardzo umiejętnie wspomagał Pelle. Tak naprawdę 2:0 było tu najniższym wymiarem kary, zaś samo zwycięstwo Crociatich w żadnym momencie nie było zagrożone, gdyż goście nie byli w stanie kreować sobie groźnych sytuacji. Nawiasem mówiąc moim drugim typem, było zwycięstwo 4:0 na Pordenoe, jednak biorąc pod uwagę klasę tamtego rywala, doszedłem do wniosku, iż tamten wynik w żaden sposób nie równa się temu co Parma pokazała w starciu przeciwko Rzymianom.

Najważniejsze wydarzenie roku: Spadek do Serie B

Czy nam się to podoba trzy nie, spadek Parmy po trzech sezonach spędzonych w Serie A, był zdecydowanie najważniejszym wydarzeniem jakie miało miejsce na Tardini w 2021 roku.

Największe zaskoczenie: Odejście Juraja Kucki

Juraj Kucka był najlepszym piłkarzem Parmy w sezonie 20/21 i wielu liczyło na to, że poprowadzi on Parmę w Serie B, w drodze po awans. Przez blisko 1,5 miesiąca trwania mercato, klub utrzymywał narrację, że Kucka jest w centrum projektu. Potwierdzały to również sparingu, w których Słowak nawet mimo obecności Buffona dzierżył opaskę kapitana. Wszystko było więc w jak najlepszym porządku, aż tu nagle w połowie sierpnia pojawiała się oferta ze strony Watford, a sam Kucka który od dziecka marzył o grze w Premier League poprosił o transfer. Parma wyraziła zgoda i wszystko zostało załatwione błyskawicznie i nim ktokolwiek się spostrzegł, pomocnika na Tardini już nie było. W tym miejscu warto jednak zaznaczyć, iż Kucka pożegnał się z kibicami Crociatich, wyjaśniając również motywy swojej decyzji, z pełną klasą.

Najlepszy transfer: Franco Vazquez

Naturalnym wydawałoby się umieszczenie w tym miejscu Gigiego Buffona, jednak z racji tego, iż poświęciłem mu już czas w innej kategorii, to wyróżnię kogoś innego, a mianowicie Franco Vazqueaz. Pozyskanie zawodnika z takim CV, z takim doświadczeniem oraz jakością techniczną, na drodze wolnego transferu, przez klub Serie B to naprawdę wielki wyczyn, za który Parmie należą się słowa uznania. Mimo, iż na boisku nie zawsze błyszczy (lub błyszczy nie w taki sposób w jaki życzyliby sobie tego kibice), to nie da się odmówić mu tego, jak ważną postacią zespołu. W wielu spotkaniach Serie B, biorąc pod uwagę piłkarzy z pola, był jednym z nielicznych jasnych punktów zespołu, zaś 5 zdobytych bramek, czyniących go najlepszym strzelcem Crociatich w trwającej kampanii (i swoją drogą najskuteczniejszym pomocnikiem w Serie B) też sporo mówi.

Najgorszy transfer: Dennis Man

Niestety 2021 roku, nie był do końca udany dla Parmy pod kątem dokonywanych transakcji. Prócz transferów bardzo udanych porkoju Buffona, Vazqueza, Benedyczak, Coulibaly'ego, znalazłoby się całe grono niewypałów. Nie zrozumcie mnie źle Man nie jest najgorszym piłkarzem Parmy, prawdopodobnie nie jest też największym transferowym niewypałem 2021 roku, jednak postanowiłem przyznać mu ten tytuł z uwagi na kwotę jaką Parma zapłaciła za ten transfer oraz olbrzymie oczekiwania względem jego osoby, które ostatecznie mocno rozminęły się z rzeczywistością. Man przybył na Tardini, w styczniu 2021, za około 15 mln euro i o ile w końcówce sezonu w Serie A prezentował niezłą formę i dobrze rokował na przyszłość, o tyle już jego poczynania w Serie B to już nieporozumienie. Reprezentant Rumuni miał zjeść drugą ligę, a tymczasem wygląda na to iż to ona zjadła jego. Praktycznie rzecz biorąc wyszedł mu jeden mecz - pierwszy przeciwko Frosinone, a później było już tylko gorzej. Na boisku Man sprawia wrażenie ciała obcego, zawodnika grającego tylko pod siebie do tego często pozbawionego argumentów piłkarskich. Ta postawa zaowocowała tym, iż na pewnym etapie został on odstawiony od wyjściowego składu i do teraz ma problemy z podnoszeniem się z ławki. Na jego niekorzyść działają też dziwne i nielogiczne wypowiedzi agenta, jednak to temat na inną dyskusję.