Pożegnaliśmy rok 2020, wypadałoby więc w jakiś sposób podsumować ten okres w wykonaniu Parmy. W związku z tym, nie przedłużając zbyt długo, zapraszam na mój, w pełni subiektywny, ranking "Naj" 2020:

Najlepszy piłkarz: Dejan Kulusevski

W tym wypadku wybór naprawdę nie mógł być inny, gdyż mówiąc najprościej żaden z piłkarzy Parmy nie miał do Kulusevskiego podjazdu. Wprawdzie młody Szwed, w drugiej połowie sezonu 19/20 nie był tak efektowny, jak w pierwszej rundzie, miewał też pewne problemy zdrowotne, jednak i tak na tle kolegów błyszczał niczym perła na oborniku. Kibice Crociatich mogą być naprawdę dumni z tego, iż tak utalentowany i błyskotliwy zawodnik reprezentował barwy ich klubu.

Największy dzban: Gervinho

Do postawy Gervinho, jego profesjonalizmu, braku autorefleksji, bardzo chwiejnej formy i generalnie niezbyt dużego zaangażowania w funkcjonowanie zespołu, można by sporo mówić, jednak to piłkarz z Wybrzeża Kości Słoniowej dopuścił się w styczniu 2020 roku, było po prostu błazenadą. Tytuł dzbana roku wędruje do niego za próbę wymuszenia na klubie, transferu do Emiratów Arabskich, poprzez nieprzychodzenie na treningi i nieodpowiadanie na wezwania czynione przez klub. Finał tej historii był równie głupi co cały jej przebieg, bowiem Gervinho mimo otrzymania wszelkich zgód, tak długo zwlekał z podpisaniem stosownych dokumentów, że ostatecznie spóźnił się z tym kilka minut i jego transfer (a co za tym idzie także gigantyczna podwyżka płacy) nie został zarejestrowany i nie doszedł do skutku. Między innymi przez tą błazenadę, piłkarz ten bezpowrotnie stracił jakąkolwiek sympatię z mojej strony, a ja dołączyłem do, dość sporej grupy kibiców, która najchętniej pozbyłaby się go z Tardini.

Największe rozczarowanie: Postawa zespołu w sezonie 20/21

Biorąc pod uwagę to co stało się przed startem sezonu 2020/2021, liczne zmiany w strukturach klubu, określenie nowej strategii rozwoju oraz finansowania, a także anormalne, post pandemiczne warunki przygotowań do mistrzostw, można było się spodziewać, że Crociatich czeka bardzo problematyczna kampania. Mimo wszystko chyba nikt nie zakładał, aż takiej drogi przez mękę, jaką do tej pory fundują nam podopieczni Liveraniego. Tak jak powiedziałem wcześniej, aktualna sytuacja sportowa jest bardzo trudna i stanowi kompleksowy oraz złożony problem. Wpływ na postawę zespołu ma naprawdę wiele różnych czynników, nie tylko praca trenera, którego osobiście w pełni nie winię za ten stan rzeczy, tym nie mniej start rozgrywek na pewno trzeba określić jako rozczarowujący.

Najgorszy mecz: Atalanta 5:0 Parma

Niestety było tego naprawdę sporo. Można by tu wymienić chociażby niedawną, domową klęskę z Juventusem, kompromitację w meczu z Crotone oraz Bologną, beznadziejne nudne mecz z Fiorentiną i Benevento, czy też lanie od Romy, jednak mój wybór pada na, nomen omen, pierwszy mecz 2020 roku - konfrontację z Atalantą. Parma w Bergamo przegrał 5:0 i niech słowa, że był to najniższy wymiar kary, stanowią najlepsze podsumowanie tamtego spotkania.

Najlepszy mecz: Genoa 1:4 Parma

W kontrze do tego co napisałem powyżej, z bólem serca należy przyznać, że tych naprawdę dobrych spotkań autorstwa Crociatich, w 2020 roku, było bardzo mało, stąd też wybór był dość łatwy. Początkowo zastanawiałem się jeszcze czy nie wskazać tu, na kończące sezon 19/20, spotkanie z Lecce, które było pokazem iście wesołego, wręcz podwórkowego futbolu, dostarczającego całą masę rozgrywki, jednak ostatecznie wybrałem starcie w Genoi. Przeciwko "Gryfom" ówczesna ekipa D'Aversy rozegrała znakomite spotkanie, grając szybko, z pomysłem i co najważniejsze skutecznie. Na taką Parmę patrzyło się z przyjemnością i wielka szkoda, że na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy tak żadko doświadczaliśmy czegoś podobnego.

Największe zaskoczenie: Odejście duetu D'Aversa-Faggiano

To co nastąpiło w przerwie między sezonami, było prawdziwym szokiem dla wszystkich kibiców Parmy. Na przestrzeni kilku tygodni klub wpierw opuścił dyrektor sportowy Daniele Faggiano, a następnie trener Roberto D'Aversa, czyli duet architektów sukcesów Crociatich z ostatnich lat. Co równie ważne, wcześniej praktycznie nic tego nie zapowiadało, bowiem obaj panowie, przy okazji różnych wywiadów, dość otwarcie deklarowali chęć kontynuowania pracy na Stadio Tardini. Ich pożegnanie było dla mnie zaskakujące, niespodziewane oraz przede wszystkim bolesne, i naprawdę ciężko było się z tym pogodzić.

Najważniejsze wydarzenie: Przejęcie klubu przez Kyle'a Krause

Oczywiście utrzymanie się w Serie A, zapewnione w końcówce kampanii 19/20, było ważny wydarzeniem dla klubu, jednak patrząc ze zdecydowanie szerszej perspektywy, nijak ma się do zmiany właściciela, która nastąpiła we wrześniu. Nuovo Inizio, któremu kibice zawdzięczają odrodzenie klubu, postanowiła sprzedać większościowy pakiet udziałów, amerykańskiemu biznesmenowi - Kyleowi Krause, który co należy przyznać, od pierwszych dni wniósł do Parmy spore pokłady entuzjazmu. Nie jest to jednak rzecz kluczowa, bowiem sam projekt sportowy, bazujący na rozwijaniu młodych piłkarzy, jest bardzo intrygujący i może przynieść klubowi znaczące profity. Nie bez znaczenia jest również to, iż na ten moment Krause jest dla Parmy gwarantem stabilności finansowej, czego sporo włoskich klubów może Crociatim zazdrościć.

Najlepszy transfer: Yordan Osorio

W 2020 roku mieliśmy do czynienia z dwoma sesjami transferowymi i zdaję sobię sprawę z tego, że ocenianie niektórych piłkarzy na bazie kilku miesięcy, nie ma być zbyt wielkiego sensu, jednak i tak chciałem to zrobić. Moje wyróżnienie dla najlepszego transferu 2020 roku wędruje w ręce Yordana Osorio, który póki co, sprawia wrażenie naprawdę kapitalnego obrońcy, z którego Crociati mogą mieć pożytek przez wiele lat. Powiem szczerze, że zastanawiałem się jeszcze nad kandydaturą Jasmina Kurtica, jednak mam z nim pewien problem. Wprawdzie we większości spotkań Słoweniec prezentuje niezłą solidną formę, to mimo wszystko po jego transferze spodziewałem się nieco więcej. Czego konkretnie? Niestety nie jestem w stanie tego zdefiniować, por prostu takie mam odczucie.

Najgorszy transfer: Vasco Regini

Będzie to lekka niekonsekwencja z mojej strony, bowiem w przeciwieństwie do poprzedniej kategorii, postanowiłem tu zaniechać negatywnych ocen piłkarzy sprowadzonych w trakcie letniego mercato. Skupiłem się więc na graczach, którzy przyszli do klubu w styczniu 2020. Ostatecznie mój wybór padł na Vasco Reginiego i nie chodzi tu wcale o to, że zawodnik ten podpadł mi swoją postawą na boisku, ja po prostu postrzegam jego transfer jako absolutnie bezsensowny. Patrząc na profil Reginiego i prezentowane umiejętności, można było odnieść wrażenie, że w ogóle nie był on zespołowi potrzebny. Swoją drogą wyraz dał temu sam Roberto D'Aversa, który z usług doświadczonego defensora nie korzystał praktycznie wcale.