Można śmiało powiedzieć, że wraz z zakończeniem letniego mercato 2021, w Parmie ostatecznie końca dobiegł projekt sportowy pilotowany przez duet Faggiano-D'Avera, który zaowocował dwoma awansami oraz dwukrotnym utrzymaniem w Serie A. Jego powolnym zmierzchem było przybycie do klubu nowego wściela w osobie Kyle'a Krause.

Od przybycia Krause do klubu minął rok, lub jak kto wili trzy okienka transferowe i de facto dopiero teraz możemy powiedzieć, że nowy projekt sportowy Parmy rozpoczyna swoje dziłanie. Miniony rok należałoby określić mianem przejściowego, gdyż w jego trakcie na różnych płaszczyznach klubu, począwszy od struktury zarządzania na samym zespole i piłkarzach kończąc, dochodziło do licznych zmian, mających na celu dostosowanie Parmy do wizji amerykańskich właścicieli. Parma porzuciła więc swoją strefę komfortu opartą na pewnikach, mocno zakorzenionych w Calcio, które wprawdzie były w stanie zapewnić jej oczekiwane rezultaty, jednak w  dłuższej perspektywie prowadziły także do stagnacji.

O ile samą decyzję o przeprowadzeniu rekonstrukcji klubu można uznać za dobrą i słuszna, o tyle już samo wdrożenie owych zmian, jak to zwykle w tego typu przypadkach bywa, przyszło z wielkim bólem i zakończyło się sportową klęską w postaci spadku do Serie B. Należy jednak zaznaczyć, iż same warunki w jakich dochodziło do kształtowania się nowego projektu były dalekie od optymalnych. Mówimy tu przecież o post-pandemicznym stadium futbolu oraz co za tym idzie niezwykle intensywnym i upakowanym spotkaniami sezonie. Swoje zrobiły też problemy biurokratyczne, w wyniku których ostateczne przejęcie Parmy, przez rodzinę Krause, nastąpiło dopiero pod koniec września, a co za tym idzie niemożliwe było natychmiastowe przeorganizowanie klubu i wprowadzenie do niego postaci z odpowiednim doświadczeniem, mogących pomóc w realizacji ambitnej wizji Amerykanów. Sama relegacja była również wynikiem pewnych błędów w ocenie oraz wyborów podyktowanych pośpiechem, jednak mimo wszystko na papierze, sam skład Parmy zdawał się być dużo lepszy, aniżeli ostatecznie wykazało to boisko. Kluczowe okazały się dwa czynniki - wolna aklimatyzacja nowych graczy oraz kompletne wypalenie "starej gwardii", co jeszcze bardziej utwierdziło wszystkich w tym, że klubowi potrzebny jest nowy, świeży start.

Kyle Krause postanowił odciąć się od dotychczasowych założeń klubu grubą linią i postawić na długoterminowy projekt. Nowy prezydent ma o wiele większe ambicje, aniżeli rok roczne cierpienie do ostatniej kolejki w walce o utrzymanie. Jego projekt i pomysł na budowanie zespołu zakłada stały rozwój, aczkolwiek konieczne jest podejmowanie w nim pewnego ryzyka w postaci inwestycji w młodych, czasami bardzo nieoczywistych, zawodników czy też bardziej odważnego wprowadzania do drużyny wychowanków. Ma to nie tylko pomóc klubowi podnosić poziom sportowy, ale także przynosić zyski finansowe z tytułu późniejszej sprzedaży piłkarzy, które następnie będą mogły zostać ponownie zainwestowane w nowych graczy oraz dalszy rozwój infrastruktury. Dziś Parma jest zespołem, którego średnia wieku wynosi nieco ponad 25 lat (jednak tu bardzo mocno zawyżają ją tacy piłkarze jak Buffon, Vazquez, Danilo i Schiattarella, którzy w skali kadry stanowią swojego rodzaju ewenement), zaś sama kadra ma w sobie tylko dwóch zawodników, którzy należeli do poprzedniego cyklu - Roberto Inglese oraz Simone Colombiego. Bardzo wymowne jest też to w jaki sposób klub postąpił z piłkarzami takimi jak Sepe, Sprocati, Larurini, Karamoh czy Siligardi, których w obliczu braku ich sprzedaży wolał odesłać na trybuny, aniżeli wdrażać do swojego projektu sportowego. Jest to więc kolejny bardzo jasny sygnał pokazujący, iż mamy obecnie do czynienia z zupełnie nową wizją budowy klubu i świeżym startem.

Nie jest powiedziane, czy działania podjęte przez Parmę, przyniosą jej natychmiastowy skutek w postaci awansu. Nie można wykluczyć, że odpowiednie zgranie i ukształtowanie zespołu zajmie kolejny rok, jednak wydaje się, że warto jest na to czekać. Klub podąża obecnie ścieżką rozwoju, budowaną na solidnych podstawach finansowych rodziny Krause, a także wspieraną przez kompetentnych ludzi w strukturach zarządzających. To połączenie może przywrócić do Parmy wspaniałe czasy sukcesów. Oczywiście my kibice chcielibyśmy, aby nastąpiło to jak najszybciej, musimy jednak pamiętać, że wszystko co piękne rodzi się w bólach.