(SportParma.com - Leonardo Cavalca) - Mecz z Atalantą był dla Parmy swoistym rollercosterem emocji. Od pierwszej połowy, która skłaniała do najgorszych, czarnych myśli, aż po kompletną metamorfozę w drugiej odsłonie i dokonanie czego, co wydawało się nie do pomyślenia - odrobienie dwubramkowej straty i wygranie meczu.

Wielkie słowa uznania, za to co stało się na Gewiss Stadium, należą się rezerwowym, w tym przede wszystkim Antonine Hainautowi oraz Jacobowi Ondrejce, których wejścia na boisko dało Parmie inspirację oraz energię, do odwrócenia losów, zdawałoby się przegranej rywalizacji.

Pod wodzą Cristiana Chivu, podobna historia zdarzyła się jednak nie po raz pierwszy, zaś odwracanie spotkań, za sprawą dokonywanych zmian, był niemalże stałym elementem repertuaru rumuńskiego szkoleniowca. Wliczając w rozważania 3 bramki zdobyte przez Hainauta i Ondrejkę, w niedzielnym starciu w Bergamo, ogólnie rzecz ujmując w 13 ligowych konfrontacjach, pod wodzą Chivu, piłkarze wprowadzani przez niego z ławki rezerwowych zdobyli łącznie 9 goli, co stanowi 64% wszystkich (13) bramek, strzelonych przez Parmę w tym okresie.

Te 9 goli, padło w 5 różnych meczach i zostało zdobytych przez 6 różnych zawodników. Zaś jedynym, stale powtarzającym się nazwiskiem jest tu Ondrejka, który od momentu przybycia na Tardini w styczniu, odnalazł dobrą skuteczność, zdobywając 5 goli (w tym dwa dublety), stając się równocześnie drugim najlepszym strzelcem Crociatich w zakończonym sezonie. Szwed jest też liderem grupy, która trafiała do siatki rywali, wchodząc z ławki rezerwowych, bowiem zdobyło on 3 takie gole (2 przeciwko Atalancie i 1 przeciwko Interowi). Pozostałymi "super rezerwowymi" są Pellegrino (2 gole, oba przeciwko Torino), Bonny (1 gol przeciwko Monzy), Bernabe (1 gol przeciwko Interowi), Djuric (1 gol przeciwko Empoli) oraz wspominany już Hainaut (1 gol przeciwko Atalancie).

Jeśli weźmiemy pod uwagę punkty zdobyte przez Parmę, dzięki tym wyżej wymienionym trafieniom, okaże się, że aż 6 z 16 oczek jakie do dorobku dorzucił Chivu, stały się rzeczywistością dzięki bramkom piłkarzy rezerwowych.

Ponadto, odnosząc dane z tego zakresu, nie tylko do kadencji Chivu, ale całego sezonu Parmy, liczba bramek strzelonych przez rezerwowych wynosi 14 (do wyżej wspominanych należy dodać Cancellieriego, Almqvista i Charpentiera oraz dorzucić po jednym trafieniu Hainautowi i Bonny'emu) i w skali całej Serie A, Crociati plasują się na drugim miejscu (ex aequo z Milanem), ustępując jedynie Lazio (21 goli autorstwa rezerwowych).

Można więc pokusić się o stwierdzenie, że w tym trudnym i skomplikowanym sezonie, piłkarze rezerwowi dali Parmie nader wiele i okazali się czymś więcej niż tylko zwykłą alternatywą. Często byli oni wręcz głównymi bohaterami poszczególnych spotkań. To pokazuje tylko, że cel w postaci utrzymania, który został osiągnięty w ostatniej kolejce, był dziełem pracy zbiorowej, zjednoczonej grupy i inteligentnego zarządzania technicznego. Spora część zasług, za uratowanie Crociatich, spoczywa na ławce rezerwowych.