Podczas ostatniego meczu z Santarcangelo, w drużynie Parmy zadebiutowało aż trzech piłkarzy, pozyskanych podczas zimowego okienka transferowego, jednak jeden z tych występów wzbudził większe emocje niż pozostałe. Mowa tu oczywiście o Pierluigi Frattalim.

Frattali to uznana marka zarówno w Serie B jak i Lega Pro i wraz z jego przybyciem na Tardini stało się jasne, że Zommers, tak naprawdę po raz pierwszy będzie musiał stawić czoła realnej konkurencji. Mało kto spodziewał się jednak, że Roberto D'Aversa zdecyduje się na zmianę między słupkami, już w pierwszym spotkania, do którego Frattali przystąpił z ledwie kilkoma treningami wraz z Gialloblu.

Czy była to decyzja słuszna i zasadna? Problem w tym, że na bazie spotkania z Santarcangelo ciężko jest to jednoznacznie stwierdzić. Co tu dużo mówić był to rywal biedny w ofensywie, który z rzadka gościł w polu karnym Parmy i miał olbrzymie problemy z kreowaniem jakichkolwiek sytuacji. W przeciągu całego meczu Frattali został sprawdzony dokładnie dwukrotnie i z oboma, niespecjalnie groźnymi, strzałami poradził sobie bez zarzutu. Ponad to uwagę mogła zwrócić duża precyzja jego wykopów oraz pewność w interwencjach na przedpolu, gdzie dobrze oceniał sytuację i zawsze skutecznie interweniował. Patrząc obiektywnie w tych dwóch aspektach, czyli grze nogami oraz grze na przedpolu, widać pewną wyższość Frattaliego nad Zommersem, który nie zawsze pewnie wychodzi do dośrodkowań czy też wznawia grę nogami.

Co występ Frattaliego może oznaczać w szerszej perspektywie? Wygląda na to, że zmianę w hierarchii bramkarzy, w zespole Parmy. Mimo, iż trener D'Aversa zapiera się, że rywalizacja w bramce jest kwestią otwartą, to umówmy się, ie jest to na tyle newralgiczna pozycja, że nie można na niej non stop dokonywać roszad, co byłoby w tej kwestii chyba najbardziej pożądanym rozwiązaniem. Tak więc w najbliższych spotkaniach powinniśmy raczej przywyknąć do widoku Frattaliego między słupkami.