Przy okazji, zbliżającego się meczu z Sudtirol, Parma i trener Pecchia muszą myśleć nie tylko o rozpracowaniu bardzo wymagającego rywala, ale też sprostaniu, największemu wyzwaniu kadrowemu, w trwającej kampanii.

W istocie bowiem, do sobotniego meczu na Stadio Tardini, Crociati będą musieli przygotowywać się ze świadomością tego, iż po raz pierwszy, w tej kampanii, nie mogą oni liczyć na Franco Vazqueza - jedynego piłkarza, w talii Pecchii, którego można określić mianem prawdziwie niezastąpionego, i nie będzie to żadna, nawet najmniejsza przesada.

W tym sezonie, Parma tylko dwukrotnie grała bez Vazqueza - przy okazji pucharowego meczu z Salernitaną, kiedy to El Mudo w ostatniej chwili wypadł z powodu choroby oraz w pamiętnym, bolesnym meczu na San Nicola z Bari (4:0 dla gospodarzy), kiedy to Pecchia dał Argentyńczykowi odpocząć po tym, jak w trakcie tygodnia ten rozegrał, w Coppa Italia, 120 minut przeciwko Interowi. W każdym razie, w obu tych przypadkach, Parma nie przygotowywała się do czekającej konfrontacji, z myślą, że nie będzie mogła liczyć na Vazqueza, a taka sytuacja ma miejsce właśnie teraz.

Wszystko jest oczywiście pokłosiem zawieszenia, z powodu piątej żółtej kartki, którą Vazquez obejrzał w starciu z Regginą. Tym samym Pecchia będzie zmuszony, odjeść od z grubsza, bardzo dobrze funkcjonującego, w ostatnim okresie, ustawienie 4-3-3, z El Mudo w roli fałszywej 9. Jakie opcje ma więc szkoleniowiec Crociatich? Zasadniczo jego wybór sprowadza się do trzech zastępców: Roberto Inglese, Gabriela Charpentiera oraz Adriana Benedyczaka.

Na ten moment najmniej prawdopodobną opcją wydaję się postawienie na Polaka, który w tym sezonie, raczej nie jest rozpatrywany jako środkowy napastnik, przez Pecchię. Pomijając Coppa Italia, na środku ataku zagrał on ledwie dwukrotnie - raz przy okazji wspominanego już, meczu z Bari, gdzie podobnie jak cały zespół, zaprezentował się fatalnie i nie pokazał absolutnie nic. Drugi przy okazji domowego starcia z Genoą, jednak wówczas przygoda Benka z pozycją 9 skończyła się po ledwie kilkunastu minutach, bowiem wraz z kontuzją Mihailii został on przeniesiony na skrzydło.

Tak więc, wykluczając niespodzianki, z dużą dozą pewności możemy założyć, że walka o zajęcie miejsca Vazqueza, rozstrzygnie się pomiędzy Inglese i Charpetnierem, czyli dwójką piłkarzy, których w przeciwieństwie do Benedyczaka, można sklasyfikować jako typowe, "staroszkolne" 9. Na papierze skorzystanie z usług piłkarza o podobnej charakterystyce, który mógłby stanowić w polu karnym rywali prawdziwy punkt odniesienia, nie brzmi jak zły pomysł. Problem stanowi jednak dyspozycja obu panów i powiedzieć, że w ostatnich tygodniach wyglądali oni nieprzekonywująco to jak nic nie powiedzieć. Prawda jest tak, że w tej chwili, ani Charpentier ani Inglese, nie dają zespołowi absolutnie żadnych gwarancji, ani w zakresie bramek, ani też w kontekście prawidłowego funkcjonowania w obrębie drużyny, na boisku. Na tę chwilę, z uwagi na większe doświadczenie (co w obliczu trudnego meczu, jaki czeka Parma może mieć pewne znaczenie) i lepszy dorobek strzelecki, nieco wyżej stać mają rokowania Inglese i to w nim należałoby raczej upatrywać faworyta do wyjścia od pierwszej minuty.

Mowa była o trzech potencjalnych zmiennikach Vezqueza, jednak dziennikarze, którzy lubią kontrowersje mówią też o czwartym scenariuszu, wedle którego Pecchia nie odejdzie od ustawienia z fałszywą 9. Zamiast tego do tej roli, przystosowany zostanie ktoś z dwójki Man-Zanimacchia, zostawiając w ten sposób miejsce na skrzydle dla Camary, który nawiasem mówiąc przeciwko Regginie pokazał się ze znakomitej strony.

Wybór przed jakim stoi Pecchia jest nie do pozazdroszczenia. Jak już wcześniej wspomnieliśmy, zastąpienie Vazqueza jest praktycznie niemożliwe, zaś żadnej z dostępnych, w tej chwili, opcji, z punktu widzenia Parmy, nie można określić mianem optymalnej. Cała nadzieja w trenerze, który już kilkukrotnie w tym sezonie, w obliczu problemów kadrowych, wykazywał się kreatywnością i dobrym nosem. Oby i tym razem jego wybory go nie zawiodły.