Dziś w ośrodku Collecchio odbyła się kolejna część prezentacji nowych piłkarzy Parmy. Tym razem przed dziennikarzami, w towarzystwie MArcello Carliego, stanęli Dennis Man, Joshua Zirkzee oraz Vasilios Zagaritis.

Carli: "Cieszymy się, że udało nam się pozyskać tych piłkarzy. To młodzi chłopcy z niesamowitym potencjałem na dalszy rozwój. Wiem jednak, że nie przeszyliście tutaj słuchać mnie, zatem oddajmy im głos."

Po krótkim, kurtuazyjnym wstępie w wykonaniu dyrektora sportowego, nastąpiła seria pytań skierowanych do piłkarzy.

Co wiesz i czego się spodziewasz po włoskiej piłce?

Zagaritis: Od dziecka śledziłem Calcio i wiem czego mogę się spodziewać. Wiem, że aby móc myśleć o grze muszę bardzo wiele u siebie poprawić, jednak wydaje mi się również, że mimo młodego wiku mam też sporo do zaoferowania. Zostawiam za plecami to co było. Liczy się dla mnie tylko tu i teraz, chcę ciężko pracować i wywalczyć sobie miejsce w składzie Parmy.

Zirkzee: We Włoszech piłka jest czymś więcej niż zwykłym sportem i doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Kibice są tutaj bardzo zżycie ze swoimi zespołami i żywiołowo okazują swoje emocje. Na poziomie sportowym liga włoska to dla mnie nowość, bowiem dorastałem w oparciu o model holednderski i niemiecki. Nie boję się jednak nowych wyzwań i myślę że będę w stanie zaoferować drużynie coś ciekawego. Przestawienie się z Bundesligi na Serie A, może być trudne, jednak zrobię wszystko by jak najszybciej zaznaczyć swoją obecność.

Man: Zdaję sobie sprawę jak wielka przepaść dzieli ligę włoską od rumuńskiej, w której do tej pory występowałem. W piłce nożenej jest jednak tak, ze chcąc się rozwijać musisz podejmować wyzwania. Dlatego do tej przygody przystępuję bez strachu, a za to z chęcią pokazania tego co mam najlepsze. Koledzy z zespoły bardzo dobrze mnie przyjęli i od pierwszego dnia obdażyli wsparciem. Dlatego też moje zapatrywania są pozytywne.

Kto stanowi dla Ciebie inspirację?

Zagaritis: Jest dwóch graczy na których staram się wzorować - Seedorf oraz Jordi Alba. Pierwszy to wzór typowo sportowego podejścia, drugi zaś jest jednym z najlepszych zawodników na świecie, na pozycji na której występuje. Staram się więc ich naśladować.

Zirkzee: Ogólnie rzecz biorąc zawsze wzór stanowił dla mnie Ronaldhinio. Z racji tego, że jestem Holendrem bardzo doceniam też takich graczy jak Van Basten, Gullit i Rijkard. Poza tym w obecnym futbolu jest wielu piłkarzy, od których staram się uczyć czegoś nowego.

Man: Jako młody chłopak byłem pod dużym wrażeniem Mutu. W Rumuni podczas zwykłych gierek na podwórku każdy chciał nim być. Można powiedzieć, że do Parmy trafiam na podobnym etapie kariery co on. Liczę, że będę w stanie pójść w jego ślady, a może nawet go przebić.

Możesz scharakteryzować siebie jako zawodnika?

Zagaritis: Jestem lewym obrońcą, który lubi biegać, kursowanie między atakiem i obroną nie sprawia mi żadnego problemu, mam naprawdę dobrą wydolność. Innymi wyznacznikami są pasja i siła. We wszystko co robie stram się wkładać całe serce, zaś siła pomaga mi w boiskowych sytuacjach.

Zirkzee: Jestem zawodnikiem mocno bazującym na swoich warunkach fizycznych. Potrafię dobrze zastawić piłkę i zagrać tyłem do bramki. Dysponuje silnym strzałem i mimo wysokiego wzrostu mam całkiem niezłą technikę użytkową.

Man: Jestem graczem bazującym, w głównej mierze, na technice. Myślę, że moja wizja gry też jest całkiem niezła. Potrafię dobrze ocenić boiskową sytuację i dokonać odpowiednich dla danej chwili wyborów. Niektórzy mówią, że jestem też bardzo szybki, choć w dzisiejszym futbolu jest to rzecz względna.

Jakie są Twoje pierwsze wrażenia z Parmy?

Zagaritis: Jestem bardzo szczęśliwy, że tu trafiłem. Na treningach nasza drużyna robi naprawdę bardzo dobre wrażenie, jest tu bardzo dużo dobrych zawodników od których mogę się wiele nauczyć. Atmosfera wewnątrz szatni również jest świetna.

Zirkzee: Pierwsze treningi były dla mnie jak najbardziej pozytywnym doświadczeniem. Grupa sprawia wrażenie jednej wielkiej rodziny, a w takim otoczeniu łatwiej się pracuje. Samo miasto również mi się spodobało - to ciche i bardzo ładne miejsce. Ogólnie rzecz biorąc klimat Parmy sprzyja skupieniu się na piłce nożnej i samodoskonaleniu.

Man: Od pierwszego dnia zostałem tu bardzo dobrze przyjęty. Wszyscy są wobec mnie bardzo otwarci i chętnie udzielają mi porad. Sam trener D'Aversa również robi wielkie wrażenie. To w jaki sposób przemawia do zawodników jest imponujące.

Co skłoniło Cię do wyboru Parmy?

Zagaritis: Głównym powodem było to, że Parma naprawdę o mnie zabiegała. To drużyna z piękną historią i tradycją. Nie mogłem przepuścić takiej szansy.

Zirkzee: Parma to dla mnie szansa na rozwój oraz możliwość rozpoczęcia pisania własnej historii. Projekt tego klubu bardzo mi się spodobał. Zrobię wszystko, by grać regularnie i jak najbardziej się tu rozwinąć.

Man: Parma to silna drużyna z wielką historią. Mimo, iż nie oglądałem na żywo jej największych sukcesów, to każdy w Rumuni zna ten klub. Cieszę się, że tu jestem i zamierzam się natychmiast dostosować do ligowych wymagań. Zamierzam pomóc zespołowi w sięgnięciu po utrzymanie. Bardzo chciałbym zapisać się w historii tego klubu, jak wcześniej zrobił to Mutu.

Czy w niedzielę będziesz gotowy do gry?

Zirkzee: Wszystko zależy od trenera i tego jak oceni moją pracę na treningach i gotowość pod kątem fizycznym. Prawda jest taka, iż mimo tego że nie miałem żadnych kontuzji, to w ostatnim czasie nie byłem w rytmie meczowym. Mentalnie jestem gotowy do gry, jednak uszanuję decyzję trenera.

Masz już za sobą swój debiut. Jak wrażenie?

Man: Powiem szczerze, że od razu czuć było wielki przeskok jakościowy. Na boisku miałem dużo mniej czasu na reakcję, wszystko toczyło się bardzo szybko. Wiem już jednak czego mogę się spodziewać i jak najszybciej postaram się dostosować. Myślę, że jestem w stanie wnieść swój wkład w grę zespołu i nie jest to wcale przesadna pewność siebie.

Czy otrzymałeś już jakieś porady dotyczące zagadnień taktycznych?

Zagaritis: Codziennie otrzymuję całą masę porad i staram się do nich szybko stosować. W treningach bardzo pomagają mi Alves i Gagliolo. Na początku ogrom informacji był przytłaczający, jednak stopniowo coraz lepiej zaczynam rozumieć czego się będzie ode mnie oczekiwało na boisku.