Bez wątpienia jednym z największych problemów Parmy końcówki 2017 roku, był brak typowego środkowego napastnika, który był aż nadto widoczny w ekipie D'Aversy.

Po kontuzji jakiej, na 7 kolejek przed końcem rundy, nabawił się Emanuele Calaio, Gialloblu nagle zagubili skuteczność, zaś wystawiany na pozycji środkowego napastnika Yves Baraye nie spełniał pokładanych w nim oczekiwań i nie wnosił praktycznie niczego do ofensywnej gry zespołu.

Gdy więc w trakcie przerwy w rozgrywkach do składu Parmy powrócili Calaio oraz Ceravolo kibice mieli nadzieję, że ofensywna niemoc Gialloblu w końcu zostanie zakończona. Weryfikacja tych oczekiwań była bardzo bolesna. W mecz z Cremonese, mimo iż od samego początku na boisku przebywał Calaio, w grze Parmy nie zmieniło się praktycznie nic. Gialloblu tak jak w końcówce rundy, mieli ogromne problemy z utrzymaniem i rozegraniem piłki przed bramką rywali. W efekcie czego w czwartym meczu z rzędu nie zdobyli oni gola i co więcej nie stworzyli sobie ku temu żadnej dogodnej sytuacji...

Najgorsze w całej zaistniałej sytuacji jest jednak to, iż próżno jest oczekiwać, że ulegnie ona zmianie już w najbliższym meczu z Novarą. Parma bez wątpienia potrzebuje świeżej krwii i nowego pomysłu w przedniej formacji, niestety jednak piłkarze którzy mogliby to zapewnić czyli Da Cruz oraz Ciciretti, przynajmniej przez kolejny tydzień nie będą do dyspozycji trenera D'Aversy. Ten może uciec się jeszcze to bardzo radykalnych zmian jak postawienie na Fredianiego czy też Siligardiego, jednak patrząc obiektywnie wydaję się to mało prawdopodobne. Tym samym jedyne na co my kibice możemy liczyć, to chyba tylko nagłe przebudzenie tercetu Insigne-Calaio-Di Gaudio.