Wspaniała podróż Parmy rozpoczęta w piłkarskim, amatorskim podziemiu Serie D, po przez zdradliwą Lega Pro i niesamowicie wyrównaną i nieobliczalną Serie B, zakończyła się powodzeniem przynosząc chwałę i splendor całemu zespołowi.

Absolutną postacią numer jeden w drodze ku temu historycznemu wyczynowi, był bez wątpienia kapitan Alessandro Lucarelli, który w momencie bankructwa klubu w 2015 roku, jako jedyny pozostał na tonącym okręcie. Tak naprawdę nikt od niego tego nie wymagał, jednak Il Capitano, z miłości do klubu podjął w pełni świadomą decyzję, rozpoczął wręcz niemożliwą batalę, walczył i wygrał, zapisując się tym samym w klubowych annałach.

Lucarelli to jednak nie jedyny bohater Parmy. Swoją rolę w promocjach odegrali także dwaj inni doświadczeni piłkarze - Emanuele Calaio i Gianni Munari - którzy wespół z kapitanem, w trudnych momentach byli w stanie wziąć ciężar odpowiedzialności na własne barki.

Kto wie czy Parma cieszyłaby się z awansu do Serie A, gdyby nie fantastyczny hattrick Calaio w meczu z Palermo, który śmiało można uznać za jedno z kluczowych starć sezonu. 36-letni L'Arciere, od którego przed sezonem nie wymagało się cudów nie raz odgrywał kluczową rolę w zdziesiątkowanym ataku Gialloblu biorąc się za zdobywanie goli. Jest to gracz, które pod względem pracowitości i ducha walki powinno się stawiać jako wzór dla młodych graczy. Calaio, był najskuteczniejszym piłkarzem Parmy w Serie B, zdobył dla niej 13 bramek, z czego praktycznie każda była na wagę punktów.

Dopełnieniem tercetu weteranów jest Munari - człowiek promocja, dla którego awans z Parmą do Serie A, był już siódmym podobnym osiągnięciem w karierze. Podobnie jak w przypadku Calaio, Munari idealnie sprawdzał się w roli "strażaka" gaszącego pożary. Jego ogromne doświadczenie i ogromna charyzma pomagały porządkować i nadawać rytm grze w środkowej strefie boiska. Śmiało można rzec, iż w zakończonym sezonie to właśnie z Munari na pozycji registy, Gialloblu rozgrywali swoje najlepsze spotkania.

Lucarelli-Munari-Calaio to nie tylko kręgosłup wokół, którego został zbudowany zespół na boisku, ale także niesłychanie ważne ogniwa jeśli chodzi o szatnie. To właśnie ta trójka, w dużej mierze odpowiedzialna była za atmosferę w kadrze, zaś w trudnych momentach to na niej spoczywał ciężar poderwania kolegów do dalszego boju.