(Niccolo Pasta - ParmaLive.com) - Trener Beppe Iachini, w różnych wywiadach, wielokrotnie podkreślał potrzebę jak najszybszego ustanowienia nominalnego systemu taktycznego, w jakim występować będzie Parma.

Od kilku tygodni można odnieść wrażenie, że szkoleniowiec Crociatich, ostatecznie zdecydował się na ustawienie 3-5-2 (tudzież 3-4-1-2). Samo w sobie wydaje się to rozwiązaniem rozsądnym i dobrze dostosowanym do realiów Serie B, jednak zasadniczy problem w tej kwestii stanowi fakt, iż kadra Parmy nie została stworzona z myślą o tym właśnie systemie. W składzie Crociatich panował deficyt, kluczowych dla tego ustawienia wahadłowych oraz nadmiar skrzydłowych, którzy przy tym stylu stają się mało użyteczni. Nieuchronne były więc korekty w składzie, za które błyskawicznie zabrał się duet Ribalta-Pederzoli.

Nikogo nie powinien dziwić fakt, iż pierwszymi, zimowymi wzmocnieniami Parmy, są dwaj piłkarze dla których gra w roli wahadłowych nie jest pierwszyzną. Jako pierwszy, jeszcze przed początkiem styczniowej sesji transferowej, na Tardini zawitał Rispoli, który mimo kilku miesięcznej przerwy od futbolu, z miejsca wszedł do wyjściowego składu (wykorzystując nieco kontuzję Coulibaly'ego) i wydaje się, że na trwałe, przesunął na lewy bok boiska Del Prato. Przybycie Rispoliego stało się również bezpośrednim bodźcem do pożegnania się z Busim, który jako pierwszy opuścił Tardini w styczniowym okienku. Na tym jednak nie koniec działań w bocznych sektorach.

W rzeczywistości Parma zamknęła też transfer Filippo Costy, który powinien zostać oficjalnie potwierdzony w trakcie najbliższych kilku godzin. Były zawodnik chociażby SPAL czy Entella to dodatkowe wzmocnienie lewej flanki. Tym samym z Rispolim, Coulibaly'm, Del Prato i Costą, wahadła Parmy wydają się być w pełni kompletną formacją, zapewniającą Iachiniemu szerokie pole manewru. Podobnie jak to miało miejsce w przodku Rispoliego, z nadejściem Costy również (prawdopodobnie) będzie się wiązał transfer wyjściowy, gdyż w ciemno można zakładać odejście Zagaritisa.

Jako się już rzekło wahadła są kompletne i nie wydaje się, żeby Parma poświęcała tej kwestii więcej uwagi. Crociati na spokojnie mogą więc zająć się łataniem innych dziur w składzie, w tym chociażby w drugiej linii.