(SportParma.com - Antonio Boellis) - Czy istnieje jakaś korelacja w decyzjach sędziów w dwóch meczach półfinału play-offów, pomiędzy Parmą, a Cagliari? Czy bardzo łaskawy rzut karny dla Sardyńczyków, w pierwszym spotkaniu i "nie" dla ewidentnego karnego za faul na Sohmie, mają jakiś wspólny mianownik?

Na pierwszy rzut oka wydaje się, że nie, tym bardziej że do sędziowania tych spotkań wyznaczono dwóch różnych arbitrów - młodego i niedoświadczonego Colombo oraz sędziego międzynarodowego Orsato. Tym niemniej, za tą pozorną logiką, kryje się tysiąc podejrzeń, bo we Włoszech tak to właśnie działa, są tu nawyki i sposoby robienia rzeczy, które nie znikają nawet po (sądowych) trzęsieniach ziemi i kolejnych skandalach.

"W grę wchodzi polityka" - tak zwykł mawiać, były dyrektor sportowy Crociatich Oreste Cinquini, mądry człowiek i częsty bywalec salonów włoskiego futbolu, który doskonale znał sploty oraz absurdy świata Calcio, które mimo upływu lat nigdy nie zmieniły swojego kierunku. Dworzanie i alfonsi, krzykacze w marynarkach i krawatach, którzy rozpalają atmosferę przed meczem i próbują wywrzeć presję na sędziach, zwłaszcza w decydujących meczach, takich jak chociażby półfinał play-offów Serie B. Kto pierwszy narzeka (Cagliari), a kto potem (Parma), to ma znaczenie. Istnieją bowiem właściwe i złe momenty.

Mecze muszą być przygotowane w określony sposób, także i przede wszystkim na poziomie politycznym (niestety), ale jeśli nie masz określonej pozycji oraz wagi i nie znasz "zasad" tej dżungli, trudno jest zostać usłyszanym. Tutaj właśnie taka była różnica między Parmą, a Cagliari, i aby to sobie uświadomić wystarczy tylko przyjrzeć się deklaracjom z konferencji prasowych, dyrektorów sportowych oraz trenerów obu zespołów.

Jest to lekcja, której prezes Kyle Krause powinien się szybko nauczyć, ponieważ otaczanie się managerami i dyrektorami, którzy nie znają włoskiego futbolu, w rzeczywistości jest problemem "politycznym", ale nie tylko. Bo w świecie "barbarzyńców" trzeba umieć walić pięścią w stół i krzyczeć w razie potrzeby, a nie chować się za milczeniem i fikcyjnymi konferencjami prasowymi.

Trudno to przyznać, zwłaszcza dla ludzi takich jak my, którzy wierzą, że inna piłka nożna jest możliwa, ale (niepisane) zasady gry są w Calcio takie same od dziesięcioleci. Złe nawyki, wady i pewne określone zachowanie, które kierują meczami i zwracają uwagę (lub nieuwagę) sędziów, którzy następnie widzą lub nie widzą pewnych sytuacji. (Zła) lekcja na przyszłość, oby zapamiętana, nawet jeśli amerykański patron Parmy, wciąż podąża innymi ścieżkami.