Ludovico Varali, który w tym sezonie należy do grona wyróżniających się piłkarzy w sektorze młodzieżowym Parmy, udzielił wywiadu dla serwisu ParmaLive.com. W rozmowie młody środkowy obrońca podsumował swoje dotychczasowe występy.

Jakie oczekiwania wiążesz ze zgrupowaniem reprezentacji Włoch U-17?

Mamy dużo pewności siebie i chcemy to pokazać na boisku w tej fazie kwalifikacyjnej. Pierwszy mecz z Portugalią był trudny, ale potwierdził, że stać nas na bardzo dobry poziom. Teraz skupiamy się na kolejnych spotkaniach, zaczynając od meczu z Islandią. Wyjdziemy na boisko z taką samą determinacją jak zawsze i postaramy się wygrać.

Czy masz wzór do naśladowania — zawodnika we Włoszech lub w Parmie, który inspiruje Twój styl gry?

We Włoszech ostatnio obserwuję Bastoniego — to bardzo sprawny zawodnik, grający podobnie do mnie, bliżej lewej strony boiska. Oczywiście operuje inną nogą niż ja, ale staram się śledzić jego ruchy i często oglądam jego mecze. W Parmie, trenując z pierwszym zespołem, miałem okazję współpracować z zawodnikami na poziomie Serie A i bardzo podoba mi się gra Troilo. To młody piłkarz, który ostatnio radzi sobie bardzo dobrze, dlatego traktuję go jako inspirację.

Z czystej ciekawości: dlaczego lubisz grać na lewej stronie, będąc prawonożnym?

To kwestia przyzwyczajenia. Zacząłem grać na lewej stronie i z czasem stało się to dla mnie naturalne. W praktyce jednak nie ma dla mnie większej różnicy, czy gram po lewej, czy po prawej stronie. Jeśli trzeba, dostosowuję się do potrzeb zespołu, ale obecnie — także ze względu na partnera z linii obrony — jestem przyzwyczajony do gry po lewej stronie.

Przejdźmy do Parmy: trener Corrent obdarzył Cię ostatnio dużym zaufaniem, a Ty szybko odpłaciłeś solidnymi występami. Jak się czujesz w klubie?

Myślę, że dobre występy przychodzą łatwiej, kiedy czujesz, że ktoś ci ufa. Od początku zauważyłem zaufanie ze strony trenera Correnta i starałem się na nie odpowiedzieć. Bardzo szybko zintegrowałem się z drużyną dzięki sztabowi, kolegom i całemu klubowi. Czuję się tutaj naprawdę dobrze. Zmiana klubu pod koniec okna transferowego nie jest łatwa, ale udało mi się szybko zaaklimatyzować i odnaleźć swoje miejsce.

Cofnijmy się do 1 września, kiedy Parma ogłosiła Twój transfer z Verony. To było zaskoczenie — możesz opowiedzieć, jak przebiegały negocjacje?

Słyszałem o zainteresowaniu Parmy już wcześniej, ale długo nic konkretnego się nie działo. Ostatecznie potwierdzenie przyszło w ostatnim dniu okna transferowego i zdecydowałem się skorzystać z tej szansy. Byłem podekscytowany — zmiana otoczenia nigdy nie jest łatwa — ale nie odczuwałem strachu i dobrze poradziłem sobie z tym transferem.

Rozegrałeś wiele meczów w podstawowym składzie, będąc de facto trzy lata młodszy od większości zawodników Primavery. Jak bardzo to pomaga w rozwoju?

To bardzo pomaga, ponieważ grasz z bardziej doświadczonymi zawodnikami, którzy w ciebie wierzą. Uważam, że to rozwija zarówno pod względem technicznym, jak i mentalnym. Mam nadzieję, że w przyszłości sam będę jednym z liderów zespołu i będę mógł wspierać młodszych zawodników, tak jak teraz wspierają mnie inni.

Gdybyś miał wskazać jedną cechę, która może zaprowadzić Cię na szczyt — co by to było i dlaczego?

To trudne pytanie… Myślę, że moje umiejętności defensywne — odbiór piłki i dobre czytanie gry. To właśnie czytanie sytuacji na boisku uważam za swoją największą zaletę. Poza boiskiem staram się jednak pozostać skromny i mam nadzieję, że to pomoże mi się dalej rozwijać.

Dołączyłeś do klubu, który w dużej mierze opiera się na młodych zawodnikach. Czy ta filozofia jest widoczna także w sektorze młodzieżowym?

Zdecydowanie tak. Widać, że klub ma jasno określony plan i stawia na rozwój młodych piłkarzy. Dzięki temu czuję się tutaj bardzo dobrze.

W Primaverze grasz m.in. z Conde i Drobnicem — zawodnikami powoływanymi do kadry meczowej Serie A. Jakie masz z nimi relacje i czego się od nich nauczyłeś?

Mam z nimi bardzo dobre relacje. Są liderami drużyny i często mi pomagają, zwłaszcza na boisku. Staram się od nich uczyć spokoju w grze i pewności siebie. To bardzo ważne, bo gra w tak wymagającej lidze jak Primavera nie jest łatwa dla młodego zawodnika. Ich opanowanie naprawdę robi różnicę.

W reprezentacji tworzysz duet środkowych obrońców z Diallo, swoim klubowym kolegą. Jak bardzo to pomaga?

Bardzo sobie pomagamy. Diallo to zawodnik, z którym świetnie się rozumiem — zarówno na boisku, jak i poza nim. Gramy razem od zespołu U-18, a teraz także w Primaverze. Mam nadzieję, że nadal będziemy się wspólnie rozwijać.

Kilka luźniejszych pytań: ulubione jedzenie, gra wideo, komiks, drużyna i piłkarz?

Ulubione jedzenie… chyba smażony kurczak. Jeśli chodzi o gry wideo, jestem fanem FIFA — często gram na PlayStation. Moją ulubioną drużyną jest Arsenal, a ulubionym piłkarzem William Saliba, od którego czerpię wiele inspiracji.

Źródło:
ParmaLive, PL - La rivelazione Varali, ParmaLive.com, https://parmalive.com/esclusive-parmalive/i-pl-i-la-rivelazione-varali-imparo-da-troilo-pollo-fritto-fifa-e-l-arsenal-voglio-essere-un-trascinatore-247557, [dostęp: 26.03.2026].