W meczu z Pro Vercelli, delikatnie mówiąc, gra Parmy się nie kleiła, zaś Gialloblu zagrali zdecydowanie poniżej poziomu, do którego przyzwyczaili nas w ostatnich tygodniach. Jednym z największych mankamentów była zaś postawa środka pola.

Kontuzje i liczne nieobecności zrobiły i odcisnęły wyraźne piętno na grze, mocno przebudowanej drugiej linii. W Vercelli pomocnikom Parmy wyraźnie brakowało jakości oraz siły przebicia. Brak doświadczenia i siły Munariego był aż nazbyt odczuwalny. Gialloblu przegrywali praktycznie każdy pojedynek o górną piłkę, podobnie było w przypadku fizycznych starć, gdzie w zasadzie jedynie Barilla prezentował się przyzwoicie, ciężko się jednak tu dziwić gdyż Dezi dopiero co wrócił po kontuzji, zaś Vacca jak sam twierdzi nie jest jeszcze w 100% zdrowy. Koniec końców efekt był jednak taki, iż przez pierwszą godzinę meczu, Pro Vercelli całkowicie zdominowało środek boiska co w dużej mierze przyczyniło się do ich końcowego tryumfu.

Skoro już o Vacce mowa to nie jest to ani Scozzarella, ani też Munari. Były gracz Foggi na pozycji registy wyglądał naprawdę bardzo słabo, grał praktycznie tylko w tył i szerz boiska, nie stać go było choćby na jedno ciekawe zagranie z przodu, w grze ofensywnej w zasadzie nie istniał. Do tego wszystkiego w swoich poczynaniach był bardzo niepewny i nerwowy, zaliczył kilka prostych strat, z czego jedna zapoczątkowała akcję bramkową gospodarzy. Najgorsze jest to, iż na tę chwilę Parma nie posiada na tej pozycji żadnej innej alternatywy, a taka dyspozycja Vakki naprawdę może kibiców martwić.

Na szczęście dla Parmy wiele wskazuje na to, że w najbliższych meczach sytuacja w pomocy powinna się nieco unormować. Forma Deziego z dnia na dzień powinna być lepsza, zaś do gry powoli wraca Scavone, który może wnieść jakość oraz siłę. Być może w okolicach meczu z Ceseną powróci też długo oczekiwany Scozzarella. Do tego czasu Parma musi się "przemęczyć" i nadrobić braki ambicją oraz determinacją.