El Bilal Touré udzielił wywiadu dla „Corriere dello Sport”, w którym opowiedział o swoim podejściu do życia oraz oczekiwaniach związanych z transferem do Parmy.

Kiedy zdałeś sobie sprawę, że zostaniesz profesjonalnym piłkarzem?

Od najmłodszych lat. Nigdy nie myślałem o robieniu czegokolwiek innego. Na początku grałem tylko dla zabawy, później ludzie zaczęli mi mówić, że mam w sobie coś więcej, jakiś wyjątkowy talent. Wtedy zdałem sobie sprawę, że piłka nożna może stać się moim zawodem.

Czy spotkałeś się z przejawami rasizmu?

Tak, ale staram się nie przywiązywać do tego wagi. Niezależnie od tego, czy jesteś biały, czy czarny, wszyscy musimy żyć razem. Nie da się też nie zauważyć, że w porównaniu z przeszłością wiele się zmienia.

Co dla ciebie znaczy Afryka?

Moja tożsamość, moje korzenie, moja ojczyzna. Cała moja rodzina tam jest. Mam dwóch młodszych braci i dwie siostry, którzy nadal tam mieszkają i z którymi często rozmawiam. Najważniejszą osobą w moim życiu jest moja mama. Zawdzięczam jej wszystko i robię dla niej wszystko. Doradza mi, dzielimy się każdą chwilą, pomaga mi w podejmowaniu decyzji. Ona jest na pierwszym miejscu, potem wszystko inne.

Jak twoja rodzina zareagowała na transfer do Parmy?

Są dumni. Chcę dać z siebie wszystko dla drużyny. Bardzo dobrze się zintegrowałem, moi koledzy z drużyny to wspaniali ludzie i przyjęli mnie z otwartymi ramionami.

Jakie są twoje pierwsze wrażenia z Parmy?

Bardzo pozytywne. Sprawili, że od pierwszego dnia czułem się jak w domu, dlatego jestem tutaj bardzo spokojny. Szkoda porażki z Cagliari. Romano strzelił gola swojego życia. Jeśli zrobisz coś takiego na treningu, ten strzał nigdy nie wpadnie. On zrobił to w meczu i wyszło perfekcyjnie.

Jesteś bardziej napastnikiem czy skrzydłowym?

Decyzję podejmuje trener. Wolę zaczynać na lewej stronie, grałem tam w przeszłości. Ale nawet jeśli występuję w środku, ważne jest dla mnie strzelanie goli i pomaganie drużynie. Trener prosi mnie, żebym atakował i robił różnicę.

Czy wyznaczyłeś sobie jakiś osobisty cel?

Jeśli chodzi o bramki? Nie powiem, ile ich sobie założyłem. Mogę tylko powiedzieć, że piłka nożna to moja pasja. Miałem kilka kontuzji, które mnie powstrzymywały, ale teraz chcę się dalej rozwijać, grać z frajdą i zostawiać po sobie pozytywne wrażenie. Za 10 czy 20 lat chcę być zapamiętany jako ktoś, kto dał z siebie wszystko.

Jakie są twoje największe atuty?

Inteligencja, rozumiem grę. Mam siłę fizyczną i szybkość, ale wiem też, jak grać dla drużyny.

Z kim z drużyny trzymasz się najbliżej?

Z Bernabém. To świetny człowiek i niezwykle inteligentny piłkarz.

Masz jakiegoś piłkarskiego idola?

Cristiano Ronaldo. Podoba mi się jego mentalność, odwaga i to, że nigdy się nie poddaje.

Jak postrzegasz Parmę jako miasto? Podoba ci się?

Tak, bardzo. To piękne, spokojne miasto, jest tu mnóstwo zieleni i wielka pasja do piłki nożnej. To naprawdę dobre miejsce do życia.

Źródło:
G. Trupo, El Bilal Toure «IL PARMA MI AMERÀ», „Corriere dello Sport”, 26.08.2026, s. 23.