Tiki-taka Guardioli kontra zabójcze kontrataki D'Aversy. Te dwa podejścia do futbolu różni praktycznie wszystko - estetyka, suche liczby czy skuteczność. Ich szersze porównywani wydaję się być zgoła absurdalne, jednak w formie ciekawostki warto jest spojrzeć na nie przez pryzmat dochodzenia do celu.

Za przykład niech posłużą nam gole obu zespołów zdobyte w miniony weekend. Machester City podczas derbowego spotkania z United, wygranego 3:1, błysnął golem niezwykłej urody stanowiącym, niejako definicję filozofii gry Guardioli. W akcji, po której padła 3 bramka zawodnicy City wymienili dokładnie 44 podania, po czym za sprawą Gungodana skierowali piłkę do siatki. Maestria, arcydzieło i niezwykły kunszt, tak w skrócie można podsumować tego gola.

Istnieją jednak zdecydowanie prostsze sposoby by osiągnąć ten sam cel, ten sam cel o czym przekonała Parma podczas meczu przeciwko Torino. Mowa tu o bramce Gialloblu na 2:0, która jest z kolei idealnym przedstawieniem sposobu gry zespołu D'Aversy. W owej akcji zawodnicy Parmy zaliczyli 3 kontakty z piłką: Gervinho do Gagliolo, ten do Inglese, a ten wprost do bramki. Szybkość, konkretność i prostota w czystej postaci.

Te dwa skrajne przypadki pokazują piękno i zróżnicowanie futbolu, mnogość taktyk i interpretacji, które tak naprawdę oprowadzą do jednego celu - trafienia do siatki rywala.