(ParmaLive.com - Vito Aulenti) - Przed nami trzeci rok z rzędu, w którym liczymy na przebudzenie Simona Sohma. Nie chodzi tu nawet o jakiś wielki pokaz piłkarskiej wirtuozerii, ale chociażby drobną iskierkę, która pozwoli nam uwierzyć, że Parma postąpiła słusznie, inwestując w szwajcarskiego pomocnika i dając mu czas na rozwój.

Choć jesteśmy dopiero na etapie pre-campionato, które rządzi się swoimi prawami, w związku z czym nie można traktować go w pełni miarodajnie, to dotychczasowe sparingi, dają podobne odczucie, jakie mieliśmy w dwóch ostatnich latach - Sohm gra zdecydowanie poniżej swojego potencjału. Szwajcar zdaje się mieć olbrzymie problemy, z zaznaczeniem swojej obecności w meczu, bywa bardzo statyczny, zaś w jego grze brakuje agresji (w pozytywnym tego słowa znaczeniu), prezentuje się on tak, jakby brakowało mu pewności siebie i nie był on do końca przekonany co do swoich umiejętności.

O ile słabszy zeszły sezon, można było, po części, tłumaczyć tym, iż często był on zmuszony do gry nie na swojej pozycji (Maresca, o zgrozo, ustawiał go przecież na prawej obronie), o tyle teraz wymówki się kończą, gdyż Pecchia, daje Sohmowi grać na jego nominalnej pozycji, tej samej na jakiej występował w rodzimej lidze, czy też młodzieżowej reprezentacji Szwajcarii. Krótko mówiąc, Sohm zna to środowisko lepiej niż dobrze i wypadałoby od niego wymagać, że zrobi z tego należyty użytek.

Tymczasem, gdy czekamy na przebłysk Sohma, na horyzoncie dość niespodziewanie, pojawił się inny gracz, który może namieszać w drugiej linii Crociatich. Chodzi tu o Nathana Buayi-Kialę - wychowanka akademii Lille, który ledwie po kilkunastu dniach treningów z Parmą, zdążył błysnąć swoim talentem. Już podczas zgrupowania w Pejo, ten chłopak z rocznika 2004, zdołał pokazać się z dobrej strony, zaś jego występy zarówno w sparingu z Sampdorią, jak i tym niedawnym z FeralpiSalo, w którym zresztą zdobył bardzo ładnego gola, tylko potwierdziły, że warto jest zwracać na niego uwagę.

Pomijając samego gola, Francuz dał się poznać przede wszystkim, jako piłkarz niesamowicie inteligentny pod kątem taktycznym. Potrafi on trzymać pozycję, doskonale czuję grę oraz wykazuje się zdolnością przewidywania boiskowych wydarzeń. Do tego w swoich poczynaniach, emanuje osobowością oraz pewnością siebie. Na razie wygląda na to, że (po Bernabe) Parmie udało się znaleźć kolejnego młodego piłkarza, który może być natychmiastowo gotowy do gry oraz przydatny dla zespołu.