Fabio Simplicio, były piłkarz Parmy, udzielił wywiadu Gazzetta dello Sport, w którym między innymi opowiedział o swoim pobycie na Stadio Tardini.

We Włoszech byłeś bardzo cenionym piłkarzem.

To Arrigo Sacchi jako pierwszy naprawdę zwrócił na mnie uwagę kibiców. Powiedział kiedyś, że mam potencjał, by być lepszym od Kaká. W rzeczywistości Ricardo był na poziomie dla mnie nieosiągalnym, co nie zmienia faktu, że Arrigo był dla mnie kimś w rodzaju ojca i promotora w jednym.

Pamiętasz swoje początki w Parmie?

Zostałem znakomicie przyjęty i od samego początku powiedziano mi, żebym zawsze dawał z siebie wszystko. Efekt? Trzy żółte kartki w pierwszych trzech meczach. Mimo to kazano mi się nie poddawać — z czasem grałem coraz lepiej.

Jak wspominasz czas spędzony w Parmie?

Fantastycznie, choć początkowo trudno było mi się zaaklimatyzować. W pierwszych dniach pobytu koledzy z drużyny zabrali mnie na kolację do restauracji Morfeo. Nie znałem wtedy włoskiego i nie doceniłem ironii tej sytuacji. Później, gdy poczułem się pewniej i opanowałem język, naprawdę świetnie się bawiłem.

Wspomniałeś Morfeo — wielu uważa go za zmarnowany talent włoskiej piłki. Zgadzasz się z tym?

Mimmo był niesamowity. Pamiętam go jako niezwykle silnego zawodnika, o niepodważalnej jakości technicznej. Miał pierwszorzędne, wręcz elitarne umiejętności piłkarskie i zdecydowanie mógł osiągnąć więcej. To jeden z tych zawodników, z którymi grałem, których umieściłbym na piłkarskim Olimpie — obok Tottiego. On i Francesco to najlepsi piłkarze, z jakimi kiedykolwiek dzieliłem boisko.