W futbolu nie można brać niczego za pewnik. W ostatnich tygodniach dobrze przekonali się o tym chociażby sympatycy Parmy, w odniesieniu do obsady pozycji registy w zespole Roberto D'Aversy.

Praktycznie od samego startu sezonu, niepodważalnym miejscem w podstawowym składzie, na tej właśnie pozycji, cieszył się Leo Stulac, który zresztą był najdroższym letnim zakupem Parmy. Słoweniec szybko przystosował się do warunków panujących w Serie A, zaczął grać powtarzalnie, zaś jego dobre występy zaowocowały powołaniami i występami w pierwszej reprezentacji swojego kraju. Krótko mówiąc Stulac nie grał może wybitnie, ale dał się poznać jako niezwykle solidny i dobrze rokujący gracz.

W tym czasie jego rywal w walce o pierwszy skład - Matteo Scozzarella powoli dochodził do siebie po majowej operacji mięśnia Achillesa, jednak mało kto przypuszczał, że występujący na Stadio Tardini od stycznia 2016 roku, pomocnik będzie w stanie nawiązać jakąkolwiek rywalizacje ze słoweńskim talentem, co najwyżej wróżona mu była rola zmiennika wchodzącego na ostatnie minuty, co zresztą miał potwierdzić mecz w Bergamo z Atalantą, w którym Scozzarella zagrał w ostatnim fragmencie meczu zmieniajac właśnie Stulaca.

Wszystko wydawało się proste i poukładane, aż tu nagla przytrafił się mecz z Frosinone, w którym za brutalny i głupi faul Stulac obejrzał czerwoną kartkę, stwarzając tym samym now możliwości dla Scozzarelli. Można powiedzieć, ze wydarzenie to niejako zrestartowało rywalizacje między oboma panami, zaś Scozzarella w dwóch kolejnych meczach - z Torino i Sassuolo wyszedł w podstawowym składzie i co ważne, zarówno w jednym jak i drugim przypadku, zagrał bardzo dobre zawody, stwarzając tym samym spory ból głowy trenerowi D'Aversie.

Na tę chwilę po prostu nie da się już tak jasno i zdecydowanie powiedzieć, który z piłkarzy powinien występować w podstawowym składzie, tym bardziej, ze obaj gracze prezentują dość odmienny styl gry. Stulac to prawdziwy walczak, najwięcej biegający piłkarz Parmy, dobrze czujący się w odbiorze i posiadający niezłe uderzenie z dystansu i rzutu wolnego. Scozzarella z kolei to gracz zdecydowanie mniej mobilny i agresywny, jednakże przewyższający Stulaca w aspekcie boiskowego doświadczenia, wizji gry, precyzji dogranie czy egzekwowania stałych fragmentów gry nastawionych na szukanie w polu karnym partnerów.

Na ten fakt uwagę zwracał również Roberto D'Aversa, który podkreślał, iż traktuje Stulaca i Scozzarelle jako dwóch równorzędnych zawodników, z których każdy może być użyteczny w innym stylu gry, zależnym przede wszystkim od rywala. Tym czasem kibice już zastanawiają się, który z panów wybiegnie w podstawowym składzie na Milan. Póki co więcej zdaje się wskazywać na Scozzarelle.