Giacomo Ricci był dziś gościem na konferencji prasowej, w ośrodku Collecchio. Podczas spotkania z dziennikarzami zawodnik wypowiedział się głównie na temat swojej roli w zespole Gialloblu oraz przyszłości.



Nie masz problemów z gra na różnych pozycjach?

Przybyłem do Parmy jako lewy obrońca, nie mam jednak nic przeciwko grze na innych pozycjach. Jestem uniwersalnym zawodnikiem i w pełni dostosowuje się do woli trenera. Myślę, jednak że najlepsze spotkania w tym sezonie rozgrywałem na mojej nominalnej pozycji.


Na kim starasz się wzorować?

Bardzo lubię styl gry Marcelo z Realu Madryt.


Jak zapatrujesz się na przyszłość? Pozostaniesz w Parmie?

Póki co staram się myśleć tylko o pozytywnym zamknięciu sezonu. Nasza praca jeszcze nie dobiegła końca. Gdy rozgrywki zostaną zakończone spotkam się z przedstawicielami klubu i moim agentem i wspólnie zdecydujemy o przyszłości.


W meczu z Bellarią, grałeś na boku obrony, ale mimo to byłeś praktycznie ciągle zaangażowany w akcję ofensywne. Było to spowodowane słabością rywali czy większym rozluźnieniem taktycznym w waszych szeregach?

Było to jedno ze spotkani, w których boczni obrońcy mogli praktycznie ciągle angażować się w akcję ofensywne, gdyż rywal nam na to pozwalał. Swoje oczywiście robi też fakt osiągnięcia przez nas awansu, co pozwala na zdecydowanie większy luz w boiskowych poczynaniach.


Livorno jest bliskie spadku do Lega Pro. Bierzesz pod uwagę możliwość powrotu do tego klubu?

W futbolu nie ma rzeczy niemożliwych, dobrze jednak odnalazłem się w Parmie i czuję się tu bardzo dobrze. Mam nadzieję na kontynuowanie tej przygody.


Aby Parma pozostała niepokonana musi teraz stawić czoło Sammaurese, które w dwóch ostatnich meczach pokonało Forli i altovicentino.

To będzie trudne spotkanie. Nie boimy się jednak nikogo. Pojedziemy tam po to aby wygrać.


Jakbyś porównał swój poprzedni sezon z obecnie trwającymi rozgrywkami?

Obecny sezon jest zdecydowanie trudniejszy. W poprzednich rozgrywkach w grupie liczyły się tylko Padova i Altovicentino. W tym roku zaś pojawiło się więcej klasowych zespołów przez co mistrzostwa praktycznie do samego końca były bardzo wyrównane.