Cichym bohaterem ostatnich tygodni w Parmie jest Gaston Brugman - piłkarz którego wielu spisywało już na straty, tymczasem Urugwajczyk pokazuje, iż faktycznie może wnieść do zespołu nową jakość.

W trakcie letniego mercato Brugman przybywał do Parmy, po znakomitym sezonie w barwach Pescary, gdzie szczycił się mianem jednego z najlepszych środkowych pomocników na zapleczu Serie A. Urugwajczyk miał na Tardini stać się podstawowym registą i o ile jego dwa pierwsze spotkania dla Crociatich - pucharowe z Venezią oraz ligowe z Juventusem można było uznać za całkiem udane i obiecujące, szybko spuścił on z tonu i zdecydowanie obniżył loty. Do tego wszystkiego wraz z powrotem, po kontuzji Matteo Scozzarelli, został on na długi czas "przyspawany" do ławki rezerwowych i mógł liczyć w zasadzie tylko na szanse w okresie, kiedy jego bardziej doświadczony kolega z drużyny pauzował z powodu kolejnych urazów.

Występy Brugmana w roli zmiennika Scozzarelli, były jednak na tyle niesatysfakcjonujące, że na pewnym etapie sezonu, w obliczy braku Scozzarelli, Roberto D'Aversa wolał eksperymentować i powierzać rolę registy czy to w ręce Hernaniego czy też Alberto Grassiego. Sytuacja Urugwajczyka była na tyle skomplikowana, że gdy w zimie tylko pojawiły się pierwsze informacje łączące go z ewentualnym odejściem do Turcji, wielu kibiców żegnało go lekką ręką. Klub stale wierzył jednak w jego umiejętności i wciąż wiązał z nim plany, za co w ostatnich tygodniach został nagrodzony.

Przy okazji wyjazdowego meczu z Cagliari, Brugman ponownie wskoczył do składu (w miejsce, a jakże, kontuzjowanego Scozzarelli) i w końcu pokazał na co tak naprawdę go stać, rozgrywając kapitalne zawody podsumowane asystą. Wysoki poziom Urugwajczyk utrzymał także w kolejnych meczach z Lazio oraz Sassuolo pokazując wszystkie atutu jakich wymaga się na pozycji registy czyli dobre otwieranie gry, inteligentne ustawianie się na boisku oraz wydatne wspieranie bloku defensywnego. Co więcej tymi występami Brugman dobitnie pokazał, iż Parma niekoniecznie musi być uzależniona od Scozzarelli, co było dość bolesnym i oczywistym wnioskiem przez większość sezonu.

Oczywiście jest jeszcze zbyt wcześnie by wydawać ostateczny wyrok w sprawie Brugmana, jednak prezentowany ostatnio renesans formy jest bardzo dobrym symptomem na resztę sezonu. Urugwajczyk jasno pokazał, że stać go na to, by wnieść do drugiej linii Crociatich jakość wcale nie mniejszą niż Scozzarella. Co więcej można odnieść wrażenie, że Brugman nie pokazał jeszcze na Tardini pełni swoich możliwości, gdyż jak do tej pory chociażby nie zrobił on jeszcze użytku z jednego ze swoich największych atutów - dobrego uderzenia z dystansu, które było jego znakiem rozpoznawczym za czasów gry w Pescarze. Tym nie mniej samego progresu w grze 27-latka na pewno nie można nie docenić.