Nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że w trakcie sezonu Franco Vazquez był kluczowym piłkarzem Parmy. Co jednak ważniejsze prawdopodobnie będzie on również kluczowy w kwestii mercato, zaś jego przyszłość może definiować większość rynkowych ruchów Crociatich.

Wola samego Argentyńczyka jest w tej chwili nieodgadniona. W marcu, Vazquez pytany o kwestię przyszłości odpowiadał wymijająco, jednak między wierszami, można było wyczytać, że nie ma on pewności co do kontynuowania swojej przygody z Tardini. Ciężko jest też oczekiwać, aby w tej kwestii cokolwiek zmieniło się, po tym jak klub zakończył rozrywki na rozczarowującym 12 miejscu. Krótko mówiąc Vazquez niekoniecznie musi chcieć pozostać w Parmie.

Na przyszłość Vazqueza w klubie, prócz jego personalnych ambicji, spory wpływ może mieć także dokonany przez Parmę wybór, w zakresie szkoleniowca, na przyszły sezon. Pozbycie się Beppe Iachiniego, które w tej chwili jest najbardziej prawdopodobnym scenariuszem, z pewnością nie będzie działało na korzyść hipotezy zakładającej pozostanie Vazqueza, gdyż jego związek oraz umiejętność współpracy z tym konkretnym trenerem są niepodważalne. W tym miejscu rodzi się tez inne pytanie, a mianowicie, czy potencjalny nowy szkoleniowiec faktycznie będzie potrzebował Vazqueza i będzie chciał wokół niego budować drużynę?

Należy uzmysłowić sobie jedną rzecz. Piłkarz taki jak Vazquez praktycznie definiuje system taktyczny oraz narzuca zespołowi określony sposób gry. "El Mudo" potrzebuje zespołu poruszającego się i funkcjonującego w odpowiedni sposób, zwłaszcza w poczynaniach ofensywnych, tak aby jego obecność na boisku mogła coś znaczyć i faktycznie stanowić wartość dodaną. Przy zespole w pełni ustawionym pod Vazqueza, piłkarz ten jest w stanie dokonywać wielkich rzeczy, o czym zresztą Crocaiti mogli się przekonać w ostatnich kilku miesiącach. Równocześnie jednak Vazquez jest tak specyficznym piłkarzem, że nie da się go wpasować do każdej taktyki. Dla przykładu, jeżeli nowy trener chciałby uskuteczniać i budować zespół w oparciu o system 4-3-3, postać "El Mudo" stałaby się dla niego praktycznie zbędna, bowiem w założeniach tej taktyki nie ma miejsca dla trequartisty o takim zestawie cech i umiejętności.

Sprawa Vazqueza jest więc bardzo złożona i wielopoziomowa. Nie da się też jasno stwierdzić, które rozwiązanie, z punktu widzenia klubu jest tu dobra, a które złe, gdyż wpływ na to ma cała masa czynników. Nie ulega jednak żadnej wątpliwości, że decyzja dotycząca przyszłości Argentyńczyka, niezależnie od tego czy mówimy tu o potwierdzeniu, czy też o pożegnaniu, będzie miała olbrzymi wpływ na strategię Parmy na mercato.