(ParmaLive.com - Saverio Botticelli) - Od teraz aż do początku lutego zimowe okno transferowe będzie pochłaniało większość naszej uwagi. To okres pełen plotek, mniej lub bardziej zaawansowanych negocjacji oraz oficjalnie potwierdzonych transferów.

Parma również przygotowuje się na kilka pracowitych tygodni, podążając jasno wytyczoną ścieżką: działać rozważnie, nie ingerując niepotrzebnie w dobrze funkcjonujące elementy kadry, a jednocześnie poszukując zawodników idealnie pasujących do stylu gry Carlosa Cuesty. Trudno spodziewać się "tymczasowych" ruchów czy krótkoterminowych wypożyczeń; znacznie bardziej prawdopodobne wydają się rozwiązania oparte na trwałych inwestycjach lub umowach z opcją wykupu.

Cherubini, wraz z całym pionem technicznym, na czele z Pettiną, już pracują nad oceną rzeczywistych potrzeb zespołu. Niektóre kwestie wydają się dość klarowne. Jedną z nich jest sytuacja zawodników, których udział w pierwszej części sezonu był mocno ograniczony - w szczególności Begić wydaje się być kandydatem do poszukiwania nowego klubu. Jego ewentualne odejście wymagałoby jednak dodatkowego wzmocnienia na prawym wahadle, czyli na pozycji, która obecnie należy do najsłabiej obsadzonych w kadrze. To obszar wymagający szczególnej uwagi, zarówno pod względem taktycznym, jak i indywidualnym. Choć nie brakuje nazwisk łączonych z Tardini, kluczowa będzie dogłębna ocena ich kompatybilności z systemem Cuesty.

Kolejną formacją znajdującą się pod lupą jest środek obrony. Kontuzje oraz inne nieprzewidziane zdarzenia w trakcie dotychczasowego sezonu uwidoczniły pewną kruchość liczebną tej linii. Sytuacja Ndiaye, nad którym wisi długi i nieunikniony okres rekonwalescencji, zmusza klub do poważnego rozważenia wzmocnienia tej pozycji. Idealny profil to wszechstronny obrońca, zdolny odnaleźć się zarówno w systemie z trójką, jak i z czwórką defensorów. Powrót Circatiego jest bez wątpienia dobrą wiadomością, lecz nie wystarczy, by całkowicie wyeliminować ryzyko komplikacji i konieczności eksperymentalnego zestawiania formacji - zwłaszcza w tak długim i wymagającym sezonie.

W pozostałych kwestiach wiele zależeć będzie od okazji, jakie zaoferuje rynek, oraz od potrzeb, które mogą pojawić się po drodze. Strategia mogłaby przypominać tę z poprzedniego stycznia, kiedy Parma zdołała wzmocnić się na kilku płaszczyznach jednocześnie. Do zespołu dołączyli wówczas zarówno doświadczeni zawodnicy - tacy jak Djuric i Vogliacco - mający wzmocnić drużynę "na już", jak i młodzi, perspektywiczni gracze pokroju Ondrejki, Løvika czy Pellegrino, nie wspominając o transferze Ordóñeza sfinalizowanym z dużym wyprzedzeniem. Także tym razem Parma mogłaby zbudować solidne i spójne okno transferowe, odpowiadając na bieżące potrzeby, ale jednocześnie z myślą o przyszłości.