Jedną z największych zalet obecnej Parmy jest niebywały potencjał ofensywny. Formacja ataku Crociatich, jest nie tylko najbardziej kompletną w obrębie zespołu, ale też śmiało można zaryzykować stwierdzenie, że nie ma sobie równych w całej Serie B.

Z uwagi na charakterystykę poszczególnych piłkarzy, w ataku Parma dysponuje nie tylko olbrzymią jakością, ale również wielką różnorodnością, która pozwala trenerowi Maresce na swobodę i to nawet w obliczu niezbyt sprzyjających okoliczności. Za przykład może tu posłużyć chociażby ostatni mecz przeciwko Pordenone, gdzie w obliczu braku podstawowej "9", za którą należy uznać Gennaro Tutino, Maresca zdecydował się na grę z "fałszywą 9", której rolę zamiennie sprawowali Brunetta z Mihailą. Rozwiązanie to nie tylko nie zaburzyło funkcjonowania całego zespołu, ale wręcz otworzyło przed nim nowe możliwości i przyniosło, liczne wymierne korzyści.

Niewykluczone, że w najbliższą niedzielę, przeciwko Cremonese, Maresce ponownie zdecyduje się na użycie wariantu z "fałszywą 9", od pierwszej minuty. Jest to prawdopodobne rozwiązanie z uwagi na kilka kwestii. Po pierwsze Tutino raczej nie zdoła wrócić do składu po kontuzji. Po drugie Inglese, mimo iż w meczu z Pordenone dał świetną zmianę i udowodnił swoją przydatność, wciąż pod kątem czysto fizyczny nie wydaję się być piłkarzem zdolny do gry w wymiarze dłuższym niż 30-40 minut. Po trzecie Benedyczka, który również mógłby wystąpić w roli typowej "9", w tej chwili, po prostu nie jest, w oczach Mareski, realną opcją startową.

Może więc ostrożnie założyć, że w niedziele atak Crociatich opierał będzie się (oczywiście jeśli po dordze nie wydarzy się nic niespodziewanego) na kwartecie - Man, Vazqueza, Brunetta, Mihaila. Nie jest to bynajmniej zła informacja, bowiem ci zawodnicy mają odpowiednio duży potencjał oraz przede wszystkim umiejętności, aby spokojnie "rozmontować" literalnie każdą defensywę na poziomie Serie B.