W niedzielę na Stadio Pietro Barbetti, w starciu przeciwko Gubbio, Parma odniosła okazałe zwycięstwo, które zdecydowanie poprawiło morale zespołu i choć w drobnym stopniu pozwoliło kibicom utrzymać cień nadziei na końcowy sukces.

Na papierze więc wszystko wygląda bardzo dobrze i w zasadzie nie ma się do czego doczepić. W zasadzie bowiem w grze Gialloblu ponownie pojawił się pewien mankament dobrze znany z ostatnich tygodni - mianowicie słaba druga połowa.

W pierwszej części gry, przewaga podopiecznych D'Aversy, nad bądź co bądź silnym rywalem nie ulegała żadnej dyskusji. Gialloblu, robili co chcieli, imponowali kombinacyjną grą i na przerwę schodzili z zasłużonym 3:0, które dobrze odzwierciedlało przebieg meczu. Po zmianie stron na murawę wyszedł jednak zupełnie innym zespół. Parma wyraźnie ukontentowana prowadzeniem, podobnie jak to miało miejsce w meczach z Forli i Mantovą, całkowicie oddała inicjatywę rywalom, cofnęła się na własną połowę i ograniczyła do sporadycznych kontrataków.

W prawdzie, pomimo dość przypadkowej akcji bramkowej gospodarzy, na którą zresztą Gialloblu błyskawicznie odpowiedzieli, zwycięstwo Parmy nie było zagrożone. Nie zmienia to jednak w niczym faktu, iż sposób w jaki Gialloblu zachowują się w momencie objęcia prowadzenia, kompletnie zmieniając swoje oblicze, jest bardzo niepokojącym zjawiskiem.

Ciężko jest jednoznacznie stwierdzić z czego taki stan rzeczy wynika, czy jest to skutek zmęczenia, braku koncentracji, czy też nadmiernej pewności siebie i wiary we własne możliwości gry defensywnej. Jaka nie byłaby ta przyczyna, sztab szkoleniowy powinien zwrócić na to uwagę, bowiem w ten sposób zespół, w trwającym sezonie, stracił już zbyt dużo punktów i kolejne takie wypadki byłyby bardzo niepożądane.