Od dłuższego czasu pozycją niezwykle newralgiczną i powodującą lincze problemy są boki obrony, który od dawna nie miały jasno zdefiniowanej obsady.

Gagliolo, Busi, Zagaritis, Sohm, Valenti, Vaglica to tylko niektórzy z piłkarzy, jakich Enzo Maresca wypróbował na bokach defensywy od czasu zgrupowania w Castelrotto. Żaden z nich nie zdołał jednak pełni przekonać do siebie szkoleniowca na tyle by być pewnym pozycji w wyjściowym składzie i tyczy się to również Sohma, który przez pewien czas mógł uchodzić za "starter" jednak na pewno nie było to rozwiązanie idealne i napawające optymizmem.

Jak sytuacja ma się teraz i czy ktoś może w końcu uchodzić za solidną figurę na bokach obrony? Wydaje się, że ostateczna odpowiedź mogła dotrzeć przy okazji, niedzielnego spotkania z Pisą, zaś tymi zawodnikami są Enrico Del Prato oraz Woyo Coulibaly. Obaj gracze, którzy do Parmy zwitali w ostatnim dniu letniego mercato, w starciu z liderem tabeli, wyglądali nad wyraz solidnie i okazale.

Dla Del Prato z pewnością nie był to najlepszy występ w karierze, jednak nie popełnił on żadnych większych błędów w fazie obrony, a do tego zapewnił liczby w ofensywie w postaci zdobytego gola na wagę remisu. Z kolei Coulibaly od 1 do 90 minuty imponował swoim przygotowaniem fizycznym i wręcz emanował swojego rodzaju zwierzęcą siłą. Na przestrzeni całego spotkania młody Francuz biegał od jednego pola karnego do drugiego i praktycznie nie przegrywał z rywalami żadnych starć.

Warto zaznaczyć, iż zarówno Coulibaly, jak i Del Prato, z pewnością nie osiągnęli jeszcze pełni swojego potencjału i stać ich na zdecydowanie lepszą grę (zwłaszcza tyczy się to Coulibaly'ego w przypadku, którego widoczne jest pewnego rodzaju nieokrzesanie taktyczne). W tej chwili wydaję się jednak, że prezentowany przez nich poziom jest już wystarczający do tego, by zapewnić, klubowi z aspiracjami Parmy, odpowiednią jakość na bokach defensywy, zaś dla reszty wspominanych na początku graczy, wydają się oni być poza konkurencją.