Poniżej prezentujemy zapis z pomeczowej konferencji prasowej trenera Carlosa Cuesty, który w następujący sposób skomentował starcie z Pisą.

Jakie wrażenia po spotkaniu?

Zwycięstwo było fundamentalne. To był bardzo trudny mecz. Zmierzyliśmy się z drużyną, która często dośrodkowywała piłki w pole karne, co zmuszało nas do głębokiej obrony. Staraliśmy się dać z siebie wszystko — było to bardzo skomplikowane spotkanie z Pisą, która mocno naciskała i sprawiała, że graliśmy głębiej, niż chcieliśmy. Jednocześnie zmieniliśmy formację, ponieważ przy tylu nieobecnościach konieczne było dostosowanie się do sytuacji i wymagań gry. To, w jaki sposób sobie z tym poradziliśmy, napawa mnie dumą.

Co Ci się podobało, a co niekoniecznie?

Dobrze graliśmy w pierwszej połowie, natomiast w drugiej nie potrafiliśmy zbyt długo utrzymywać się przy piłce. Teraz nie ma to jednak większego znaczenia — kontynuujemy pracę i ścieżkę rozwoju. Broniliśmy się w jedenastu zawodników, z dużą determinacją.

Można powiedzieć, że ten młody zespół pokazał charakter?

Osobowość nie ma nic wspólnego z wiekiem. Jesteśmy młodym zespołem, ale moi podopieczni mają bardzo silną i zdeterminowaną osobowość. Zawsze koncentrują się na tym, by grać jak najlepiej i postępować właściwie. Czasami popełniamy błędy, ale teraz nadszedł moment, by kontynuować tę pozytywną drogę.

Benedyczak w ostatnich tygodniach bardzo urósł.

Wszyscy trenują bardzo dobrze, dlatego decyzje personalne nie są łatwe. W tym przypadku liczyliśmy jednak na to, że „Benek” podtrzyma to, co pokazał w pucharze — i nie zawiedliśmy się. Dzięki swojej grze i nastawieniu, umiejętności poruszania się oraz atakowania z głębi pola był dla nas kluczowym elementem w tym spotkaniu.

Ile znaczy to zwycięstwo?

Ten wygrany mecz wzmacnia nas i dodaje energii, ale jednocześnie mamy świadomość, że przed nami kolejne kroki do wykonania. Odnieśliśmy dwa zwycięstwa w dwóch ostatnich meczach wyjazdowych. Teraz chcemy się ustabilizować i osiągać wyniki z większą regularnością.

Skąd decyzja o zmianie Oristanio?

To był zdecydowanie najtrudniejszy wybór, jakiego musiałem dokonać w swojej — choć niezbyt długiej — karierze trenerskiej. Gaetano to nie tylko wspaniały człowiek, ale również świetny piłkarz, którego bardzo brakowało nam w ostatnich miesiącach. Wiem, że taka decyzja rodzi rozczarowanie, jednak wynikała z przebiegu meczu. Rywale dokonali wówczas zmiany taktycznej, a my zaczęliśmy mieć problemy, więc musieliśmy zareagować. To, co się stało, absolutnie nie jest winą Gaetano. Wprowadziliśmy Løvika, aby lepiej bronić po tej stronie — potrzebowaliśmy dodatkowego obrońcy i ze względu na sytuację boiskową nie mogliśmy zdjąć innego zawodnika. Bardzo mi przykro, że tak to się potoczyło.