(ParmaLive.com - Vito Aulenti) - Nijako w formie pocieszenia, po rozczarowującym zakończeniu sezonu, Parma w ostatnich dniach odnowiła kontrakty trzech utalentowanych piłkarzy - Circatiego, Corviego i Bonny'ego.

Cała ta trójka reprezentuje nie tylko teraźniejszość, ale i przyszłość Crociatich. Tak więc działanie klubu, w tej kwestii, było całkowicie zgodne z niezbyt tajnym projektem prezesa Krause. Jest to ambitny projekt, w pewnym sensie nawet fascynujący, który jednak, moim skromnym zdaniem, nie pasuje do teraźniejszości, w jakiej obraca się Parma, a która nazywa się Serie B.

Pomyślmy na przykład o Sohmie: dużo za niego zapłacono, miał relatywnie wysoki kontrakt, a przez dwa i pół roku był rozczarowaniem. Dobrze zaczął sobie radzić dopiero kilka miesięcy temu, a teraz kiedy, wydawałoby się klub wreszcie zacznie czerpać korzyści z tej inwestycji, być może konieczna będzie jego sprzedaż, ponieważ (prawdopodobnie) chłopak chciałby rywalizować, w bardziej prestiżowych mistrzostwach. Skutek? Sohm nie pomógł nam ani pozostać, ani powrócić do Serie A, musieliśmy na niego czekać, a teraz, kiedy już zaczyna "rozkwitać", możemy się z nim pożegnać, w jego najlepszym, od strony piłkarskiej, momencie, który co więcej raczej nie przyniesie do klubu żadnego zysku. Dlatego kontynuowanie obecnej polityki budowy zespołu, wydaje się być bezsensem, gdyż de facto utrudnia ona osiągnięcie celu, w postaci awansu (awansu, który przecież pozwoliłby Parmie, na znaczne zwiększenie wpływów i przychodów, w porównaniu z tym co ma miejsce obecnie). Jeśli o mnie chodzi, strategii tej, należy w tej chwili powiedzieć zdecydowane NIE!

Co więc można zrobić, aby nadać sens projektowi nastawionemu na młodych piłkarzy. Odpowiedź jest prosta (przynajmniej z teoretycznego punktu widzenia): jak najszybciej awansować do Serie A. A żeby jak najszybciej wrócić do Serie A, konieczna jest pilna i zdecydowana zmiana polityki transferowej. I tak dochodzimy do punktu wyjścia. Chcą osiągnąć ten cel, musimy skończyć z dziećmi ściąganymi ze wszystkich stron świata, i zacząć sprowadzać piłkarzy gotowych, przystosowanych do kategorii, którzy natychmiastowo mogliby podnieść jakość drużyny i zapewnić jej przewagę w walce o szczyt tabeli.

A skoro mowa o gotowych zawodnikach, to w tym zakresie, kluczowe, wydaje się pozyskanie środkowego napastnika, gwarantującego 20 goli na sezon, których tak bardzo brakowało nam przez ostatnie dwa lata. Skoro Guardiola, który tak długo bronił się przed sprowadzeniem goleadora i typowej "9", w końcu zmienił zdanie (co pozwoliło mu wygrać praktycznie wszystko, łącznie z Ligą Mistrzów), powiedziałbym, że i Parma mogłaby zmienić swoje podejście i porzucić pewne założenia, na rzecz większego dobra.