Szef sektora młodzieżowego Parmy - Luca Piazzi, udzielił ciekawego wywiadu dla La Giovane Italia, w którym między innymi wypowiedział się na temat tego jak ważna dla rozwoju młodych piłkarzy jest spójna wizja na linii akademia-pierwsza drużyna.

Jak ocenia Pan pracę wykonaną w sektorze młodzieżowym Parmy, w ciągu ostatnich kilku lat?

Gdy przybywałem do Parmy, ta dopiero odbudowywała sektor młodzieżowy ze zgliszczy, jakie zostawiło po sobie bankructwo z 2015 roku. Można powiedzieć, że klub musiał budować wszystko od zera, gdyż większość najzdolniejszych graczy odeszło i rozeszło się po Italii. Odbudowa rozpoczęła się już w Serie D, gdzie postawiono naprawdę solidne fundamenty, następnie przez kolejne trzy lata, już ze mną na pokładzie, staraliśmy się odtworzyć siatkę skautów oraz stopniowo rozbudowywać sferę techniczną oraz ogólnie przeorganizować wiele rzeczy. Pomagały w tym kolejne awanse zaliczane przez pierwszy zespół, dzięki czemu z roku na rok otwierały się przed nami nowe możliwości. Dzięki tym wszystkim czynnikom udało nam się stworzyć pewną metodologię oraz opracować autorskie schematy. Otwarcie przyznam, iż na ten moment jesteśmy bardzo zadowoleni z wykonanej pracy, jednak nie zamierzamy spoczywać na laurach. Wiemy, że do standardów włoskiej elity jeszcze sporo nam brakuje, jednak wiemy gdzie chcemy zmierzać.

Jakie są długoterminowe cele sektora młodzieżowego Parmy?

Zależało nam na tym, by dać całemu sektorowi młodzieżowemu jasno sprecyzowaną filozofię gry oraz aby rozwój zawodników następował systematycznie, krok po kroku. Kluczowym elementem naszej strategii jest też tworzenie więzi z klubem i poczucia przynależności, począwszy już od najmłodszych grup wiekowych. Chcemy "produkować" graczy, którzy będą mogli stanowić wydatne wzmocnienie pierwszego zespołu lub też generować dla klubu zyski kapitałowe. Oczywiście sukces tego projektu zależy od wielu różnych czynników, jednak kluczowe jest to, że aktualny zarząd bardzo mocno wspiera i stawia na taką wizję.

W jaki sposób awans pierwszego zespołu do Serie A, przyczynił się do rozwoju sektora młodzieżowego?

Praktycznie pod każdym względem. Bycie w Serie A zmienia wszystko, otwiera nowe możliwości. W ciągu ostatnich dwóch lat Parma dokonała wielkich rzeczy, poczyniła wiele inwestycji, zaś samo utrzymanie kategorii jest kwestią absolutnie kluczową dla dalszego, harmonijnego funkcjonowania.

Jakie są perspektywy piłkarzy Primavery, w kontekście ewentualnej gry w pierwszym zespole?

Powiem szczerzę, że bardzo liczę na to, że w tym sezonie kilku piłkarzom uda się zadebiutować w pierwszym zespole. Nie chcę jednak nikogo faworyzować, dlatego też wstrzymam się od podawania konkretnych nazwisk. Nie mniej jednak jestem przekonany co do tego, że niektórzy gracze są gotowi na to, by wejść do pierwszego zespołu.

Wejść do pierwszego zespołu na stałe?

Może być to trudne, aczkolwiek jeśli wykorzystaliby swoje szanse to dlaczego nie?

Mimo pewnego zamieszania, w kontekście pierwszego zespołu Parmy panuje obecnie dość spory entuzjazm.

To prawda, atmosfera jest bardzo dobra, jednak wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że powtórzenie sukcesów z ostatnich dwóch lat może być bardzo trudne. Jak już wspominałem wcześniej kwestią kluczową jest utrzymanie w lidze. Dobra atmosfera i panujący entuzjazm na pewno mogą ułatwić drogę do tego celu.

Jak wpłynie na to wszystko zmiana trenera?

Uważam, że Liverani to bardzo dobry specjalista, preferujący otwarte podejście do gry. To również szkoleniowiec potrafiący pracować z młodzieżą, co z mojego punktu widzenia, jako szefa sektora młodzieżowego, jest bardzo ważne. To nowoczesny trener z całą masą świeżych pomysłów, dlatego też nie boję się o to, że sobie nie poradzi.

Uchodzisz za wielkiego sympatyka zagranicznej piłki nożnej. Czy w codziennej pracy czerpiesz wzorce z zagranicznych sektorów młodzieżowych?

Tak, zdecydowanie tak. Uważam, że Calcio powinno bardziej otworzyć się na wpływy z zagranicy i nowe trendy, które mogą przyczynić się do jego rozwoju.

Możesz podać jakiś przykład?

To co można dostrzec na przykładzie studiowania, funkcjonowania zagranicznych sektorów młodzieżowych, to przede wszystkim wspólna wizja gry począwszy od najmłodszych ekip, a skończywszy na pierwszym zespole. Jeżeli ta strategia faktycznie jest spójna na wszystkich poziomach o wiele łatwiej jest wprowadzić młodzież do pierwszego zespołu, bowiem młody gracz ma wówczas świadomość, iż de facto wciąż operuje w tym samym, znajomym środowisku. Niestety we Włoszech, często bywa tak, że sektory młodzieżowe stanowią swojego rodzaju odrębny byt, przez co wiele młodych talentów jest marnotrawionych. Sytuacji nie ułatwiają też częste zmiany trenerów w pierwszych zespołach, co praktycznie uniemożliwia jakiekolwiek długofalowe planowanie. Musimy być świadomi tego, że każdy nowy trener to po prostu nowa filozofia i z dnia na dzień trudno jest pod jej kątem wszystko przeorganizować. Moim zdaniem modelowym przykładem na to, jak powinno się współpracować na linii sektor młodzieżowy-pierwszy zespół jest grupa Red Bull. Tam wszystko, począwszy od skautingu a skończywszy na szkolenia i kształtowania piłkarzy, jest idealnie uporządkowane i skoordynowane. W zespołach Red Bulla wszystko jest podporządkowane jednej, z góry nakreślonej, filozofii i dlatego też w ostatnich latach święcą one takie sukcesy. Innym projektem godnym naśladowania, w mojej opinii, są również te z AZ Alkmaar oraz Benfiki Lizbona. Tam metodologia dopracowana jest do perfekcji, zespoły młodzieżowe tych klubów grają dokładnie tak samo jak pierwsze zespoły i nie ma w tym żadnego przypadku.