W ostatnich dniach, w dyskusji medialnej wokół Parmy, coraz częściej pojawia się temat zmiany ustawienia i przejścia na dwójkę napastników.

Pomysł Chivu jest prosty i polega na zwiększeniu zagrożenia przedniej formacji, poprzez dodanie do niej kolejnego piłkarza. Miałoby to nastąpić na drodze przejścia, na niemalże wymarły w dzisiejszym futbolu, system 4-4-2. Takie posunięcie mogłoby być pierwszą, poważną innowacją taktyczną, wprowadzoną przez rumuńskiego szkoleniowca, który jak dobitnie pokazały mecze z Bologną oraz Udinese, musi coś zmienić, a już zwłaszcza w formacji ataku, której gra oraz osiągane, ostatnimi tygodniami liczby, wołają o pomstę do nieba.

0 strzałów celnych (i niecelnych) Bonny'ego w ciągu 90 minut meczu z Udinese i 2 celne strzały autorstwa Pellegrino, który na boisku przebywał nieco ponad 13 minut, dają nieco do myślenia. Co więcej, obie próby autorstwa Argentyńczyka, były naprawdę dobrej jakości i wystawiły bramkarza Padellego na naprawdę ciężką próbę. Pellegrino, mimo niewielu minut spędzonych na boisku, pokazał się więc z bardzo dobrej strony, jako gracz, zdeterminowany do natychmiastowego odciśnięcia swojego piętna na drużynie. Jego cechy są zupełnie inne niż Bonny'ego i od strony boiskowej charakterystyki jest mu nieco bliżej (aczkolwiek trudno jest tu mówić o pełnej zbieżności) do Djurica i Charpentiera, którzy jednak jeszcze przez dłuższy czas będą niedostępni. Daje to więc Chivu pewnego rodzaju pole manewru oraz możliwość eksperymentowania, co w obecnej sytuacji drużyny, która popadła w stagnację, wydaje się lepszym rozwiązaniem, niż uparte stawianie, na dotychczasowe schematy.

Choć Pellegrino może być w pewien sposób użyteczny w fazie konstrukcji akcji, jest to napastnik, którego głównym zainteresowaniem jest przede wszystkim obecność w polu karnym oraz oddawanie strzałów, gdy jest to tylko możliwe. Są to cechy, których Bonny, pomimo tego, iż jest świetnym piłkarzem (choć w ostatnim czasie bardzo niestabilnym), nie posiada. Parma jak tlenu potrzebuje kogoś takiego jak Argentyńczyk, punktu odniesienia z przodu, piłkarza który za wszelką cenę, często kosztem elegancji czy efektywności, będzie dążył do zdobywania bramek. Jak powiedział kiedyś Vujadin Boskov: "Kto nie strzela na bramkę, ten nie zdobywa goli", być może brzmi to jak banał, jednak obecna Parma poczyna sobie tak, że warto byłoby wziąć sobie te słowa do serca.

A więc odnosząc się do pytania zwartego w tytule, odpowiedź brzmi: Pellegrino tak i to jak najszybciej, gdyż najzwyczajniej w świecie, w tym temacie Parma nie ma nic do stracenia, za to bardzo wiele do zyskania.