Mateo Pellegrino udzielił wywiadu dla Sportmediaset, w którym odniósł się m.in. do nadchodzącego meczu z Bologną oraz bieżącej sytuacji w trwającym sezonie.

Po porażce z Udinese, jak zapatrujecie się na mecz z Bologną?

Dochodziemy do siebie po tym, co stało się w sobotę, ale zrobimy wszystko, żeby wygrać.

Jak postrzegasz obecną sytuację Parmy?

Czuję się świetnie, a mistrzostwa dopiero się zaczęły. Musimy się poprawić i grać lepiej niż teraz, ale będzie dobrze. Jestem zadowolony i pełen optymizmu.

Szybko zaaklimatyzowałeś się w Parmie.

Wciąż mam drobne problemy z włoskim, ale czuję się tu świetnie.

Jakie są różnice między włoską a argentyńską piłką?

Jest ich sporo. Włosi przykładają ogromną wagę do taktyki, detali i skrupulatnego przygotowania każdego spotkania. W Argentynie futbol jest bardziej ekspresyjny, pełen walki i fizyczności.

Wielu nazywa cię "nowym Crespo". Jak się z tym czujesz?

To trochę przesadzone… Crespo osiągnął tak wiele, nie tylko w Parmie, ale i ogólnie w piłce. Ja staram się dawać z siebie wszystko każdego dnia, a potem zobaczymy, kim się stanę.

Parma to obecnie najmłodsza drużyna w Serie A. Nie przeszkadza wam to?

Mamy ogromną chęć uczenia się i rozwijania. Czasami brakuje nam doświadczenia, żeby lepiej prowadzić mecze albo w ogóle w nich grać, ale to przyjdzie z czasem.

Co łączy Cuestę i Chivu?

Niewiele. Obaj są świetnymi ludźmi, ale bardzo różnią się w pracy — zarówno pod względem taktyki, jak i osobowości.

Ostatnio mówiło się o tobie w kontekście gry dla Hiszpanii. Gdybyś miał wybrać — Hiszpania czy Argentyna?

Szczerze mówiąc, skupiam się na Parmie i nie myślę o takich sprawach. Staram się dawać z siebie wszystko dla zespołu. Poza tym żadna reprezentacja jeszcze mnie nie powołała, więc muszę dalej ciężko pracować i się rozwijać. To teraz najważniejsze. A co zrobię później? Zobaczymy. Jeszcze nie zdecydowałem.

Czujesz presję nazwiska i schedy po ojcu?

Tak, nie zawsze było łatwo, ale były też fajne momenty. Ogólnie nie jest aż tak źle. Z czasem pokazałem, co potrafię, wyrobiłem sobie własną markę i to pomogło mi zrzucić ten ciężar z barków. I to nie jest tak, że ojciec mnie do czegoś zmuszał — zawsze marzyłem o byciu piłkarzem. Kiedy już nim zostałem, mimo trudności parłem do przodu i dalej tak robię.

Medytacja to twoja tajna broń?

Mój brat zasugerował mi to 4–5 lat temu. Zacząłem medytować i szybko zauważyłem, że bardzo mi to pomaga — nie tylko w grze, ale też w codziennym życiu. To dla mnie super ważne; robię to każdego dnia zaraz po przebudzeniu.

Jakie masz cele i marzenia?

Jest ich tak dużo, że trudno wszystkie wymienić. Jedno z nich to występ na mistrzostwach świata.

Grasz w FantaCalcio?

Tak, gramy z kolegami z drużyny. Mam nadzieję, że zdobędę jak najwięcej punktów dla tego, kto ma mnie w składzie (śmiech).