Dyrektor sportowy Parmy - Mauro Pederzoli, udzielił wywiadu dla La Repubblica, w którym odniósł się do kwestii związanych z nadchodzącym mercato.

Parma wraca do Serie A. Jak tego dokonaliście?

Ta podróż rozpoczęła się tak naprawdę trzy lata temu, kiedy prezes Kyle Krause, postanowił w pełni postawić na zespół oparty na młodych piłkarzach. Rozglądaliśmy się, po całej Europie, za odpowiednimi zawodnikami i połączyliśmy ich z kilkoma bardzo doświadczonymi graczami. Następnie przyszedł czas nauki, dojrzewania oraz poszukiwania własnej tożsamości. Ostateczne efekty, tego żmudnego procesu oglądaliśmy w tym sezonie.

W 2018 roku Parma była drużyną, z największą liczbą Włochów w Serie A, dziś jest zespołem z najmniejszą liczbą Włochów w Serie B.

Mamy doskonałą strukturę skautingu. Naszym głównym celem jest znalezienie odpowiednich piłkarzy, o określonych umiejętnościach, za dobrą cenę, którzy następnie będą dobrze pasować do naszej filozofii gry. Nie obchodzi nas paszport zawodnika, tylko to co może on dać drużynie.

Twój kontrakt wygasa 30 czerwca, co w związku z tym?

Wkrótce spotkamy się z klubem, aby porozmawiać i zaplanować przyszłość.

Z kolei trener Fabio Pecchia, ma jeszcze ważną umowę przez rok. Był to dla niego trzeci awans z Serie B, czy jest on właściwym człowiekiem na Serie A?

Fabio ma odpowiedni pomysł na grę, który sprawdza się w każdej sytuacji. To nowoczesny szkoleniowiec, który doskonale wie jak zarządzać grupą młodych zawodników.

Czego brakuje tej kadrze?

Zdajemy sobie sprawę, że w związku z Serie A, będą musiały zostać wprowadzone pewne poprawki i usprawnienia, jednak podstawy są dobre i solidne. Najważniejszą sprawą będzie zatrzymanie najlepszych piłkarzy, wiedząc, że zwracają na nich uwagę wielkie kluby.

Czego powinien unikać nowo promowany zespół?

Dokonywanie wielkiej rewolucji w składzie, może być błędem, za który w przeszłości słono płaciło już wielu beniaminków. Z drugiej strony należy sobie zdawać sprawę, że zespół, który wygrywa w Serie B, niekoniecznie musi sprawdzić się w Serie A. To bardzo trudne zagadnienie i będziemy musieli szczegółowo przeanalizować naszą sytuację.

Jaki był najlepszy moment tego sezonu?

Zdecydowanie powrót do miasta, po tym jak zapewniliśmy sobie awans, w Bari. Byliśmy w Parmie o północy, padał rzęsisty deszcz, a mimo to czekało na nas tysiące kibiców, tak na lotnisku, jak i na Piazza Garibaldi. Ta publika zasługuje na Serie A.

Kiedy poczułeś przekonanie, że dacie radę?

Praktycznie od początku sezonu, byliśmy liderami tabeli, więc nadzieja na pozytywne zakończenie towarzyszyła nam przez kilka miesięcy. Mimo to twardo stąpaliśmy po ziemi, zaś rywale nie pozwalali na choćby na chwilę odpoczynku. To była najbardziej wyrównana Serie B od lat. Musieliśmy się naprawdę mocno wysilić.

Jak zareagował prezes Krause?

Prezes Krause, w Bari, był najszczęśliwszym człowiekiem, ze wszystkich. Widać było po nim, że spadł mu z serca bardzo duży ciężar. Zawsze jednak wierzył w ten awans, był blisko drużyny. On mocno kocha Parmę i ten sport.

Jak wspominasz swoje doświadczenie w lidze chińskiej?

Z prywatnego punktu widzenia, było to stymulujące doświadczenie, które jednak, na poziomie zawodowym, było bardzo skomplikowane. Piłka nożna tam, zarządzana jest na szczeblu centralnym, o wszystkim decyduje państwo. Do tego baza kibiców jest relatywnie niewielka, bowiem nigdy nie było tam, warunków, aby mogła się ona wytworzyć, w takiej skali, jak w Europie.

A co z MLS?

To liga, która pod kątem organizacyjnym, jest na najwyższym poziomie. Tamtejsze obiekty, infrastruktura, stadiony, centra sportowe robią gigantyczne wrażenie. Widać, że ta liga idzie do przodu. Mogłem tam zawitać dzięki Paolo Maldiniemu, za co zawsze będę mu wdzięczny.

Masz coś do powiedzenia, na temat Guardioli, którego sprowadzałeś do Brescii?

Pep zawsze miał niesamowitą osobowość i łatwość w nawiązywaniu relacji. Z biegiem lat, jego bezgraniczna pasja do piłki stała się niemal obsesją. On nigdy nie był tylko piłkarzem. Wystarczyło chwilę go posłuchać, aby zrozumieć, że widzi on rzeczy inni nie dostrzegają. Będąc jeszcze czynnym piłkarzem, na boisku, myślał już jak trener.