Na przedmeczowej konferencji prasowej, prócz licznych komplementów pod adresem Bari, Fabio Pecchia wiele uwagi poświęcił sytuacji wewnętrznej oraz analizie wtorkowego meczu z Interem.

Jak nastroje przed meczem?

Wciąż jest w nas poczucie sportowej złości po meczu na San Siro i liczę na to, że pomimo zmęczenia będziemy w stanie przekuć to w coś pozytywnego. W Mediolanie rozegraliśmy bardzo dobre spotkanie, na każdej płaszczyźnie. Pokazaliśmy, że jesteśmy bardzo dobrym zespołem, który stać na wielkie rzeczy. W piłce nie ma przypadków, jeśli raz byłeś w stanie zagrać taki mecz, to jesteś w stanie to powtórzyć i właśnie z takim założeniem podchodzimy do konfrontacji z Bari.

W składzie możemy spodziewać się wielu zmian?

Z punktu widzenia trenera, najtrudniejszą sprawą jest powiedzenie tego, że pomimo faktu, iż mu ufasz to nie zagra. Rotacja jest rzeczą naturalną, jednak i tak, w trakcie procesu dokonywania decyzji, pomija się przynajmniej 10 graczy, którzy zasługują na to by grać. Pozytywne jest jednak to, iż przewodzę obecnie grupie prawdziwych profesjonalistów, którzy w pełni akceptują tę rzeczywistość i są w stanie dać swoją pełną dyspozycyjność dla drużyny. Nawet ci, którzy z pozoru są na uboczu, gdy przychodzi czas próby, wskakują do składu i pokazują wielkie rzeczy.

Valenti grający z lewej strony i Balogh w środku, to ustawienie które dobrze się sprawdzało.

Valenti to inteligentny gracz, który mimo tego, że jest nominalnym środkowym obrońcą, potrafi dać też wiele dobrego w roli bocznego defensora. Z kolei Balogh systematycznie się rozwija i po trudnym sezonie, w którym borykał się z wieloma kontuzjami, teraz próbuje znaleźć ciągłość. To przykład piłkarza, który zawsze jest gotowy na wezwanie i nigdy mnie nie zawiódł.

Przejdźmy do Bari. To zespół, który preferuje zamknięty styl gry i bazuje na kontrach.

Bari to jedno z największych pozytywnych zaskoczeń, pierwszej rundy sezonu. Zespół ten bardzo dobrze wystartował, zaś z biegiem kolejek, tylko udowodnił, że zasługuje na miejsce w czołówce. To drużyna, która w bardzo umiejętny sposób potrafi zarządzać piłką oraz meczem, dysponuje też piłkarzami świetnie skrojonymi pod kontrataki. My z kolei jesteśmy drużyną, która nie zwykła się cofać. Lubimy prowadzić grę, zaś kiedy na boisku pojawiają się wolne przestrzenie, jesteśmy w stanie dać upust wszystkim naszym najlepszym cechom. Fakt jest jednak taki, że jutro staniemy na przeciwko bardzo silnego zespołu, do którego mamy pełny szacunek.

Jak mają się piłkarze po dwóch godzinach gry w Mediolanie?

Nie ukrywam, że wolałbym inny termin w kalendarzu na rozegranie meczu z Bari, gdyż w przypadku tak dużego wysiłku, jaki mieliśmy we wtorek, nawet 12 godzin odpoczynku więcej, robi olbrzymią różnicę. Niestety nie mamy takiego komfortu i musimy dostosować się do sytuacji. Wnikliwie ocenimy sytuację i dokonamy najbardziej optymalnych wyborów.

Co z Romagnolim?

Z Venezią powrócił na ławkę i wydawało się, że wszystko zmierza w dobrym kierunku, jednak w trakcie przerwy, jego proces powrotu na boisko, został zakłócony. Zabrakło go w Mediolanie i zabraknie go również w Bari.

Pod koniec drugiej połowy z Interem, istniała szansa na wprowadzenie do gry koncepcji z trójką środkowych obrońców, jednak nie wydajesz się przekonany do tej opcji.

Takie samo spostrzeżenie, po meczu skierowała do mnie moja córka (śmiech). Nie przekreślam w pełni tego rozwiązania, zdaję sobie sprawę z tego, że w pewnych, konkretnych sytuacjach może dać wymierne efekty, jednak nie uważam, że na San Siro były ku temu powody. Moja drużyna, przez całą drugą połowę dobrze zarządzała grą defensywną, wszystko było poukładane i przemyślane, nie widziałem więc najmniejszej potrzeby, żeby burzyć to ustawienie. Zresztą nie wiem czy faktycznie coś by to zmieniło, a gola Martineza mogliśmy równie dobrze stracić nawet mając 6 obrońców na boisku. W mojej filozofii kluczowe jest to, aby uświadomić drużynie, że może bronić się efektywnie, w każdej konfiguracji, a ilość defensorów na murawie, nie ma na to wpływu.

Czy kiedykolwiek żałowałeś tego, że nie sprawdziłeś Cheddiry w trakcie pre-sezonu?

Nie znam go, nigdy nie było go z nami, a zatem nie byłem w stanie z nim pracować. Nie mam więc czego żałować. Mój prawdziwy i jedyny żal polega na tym, iż praktycznie nigdy nie miałem do dyspozycji całej swojej kadry.

Czy w lecie proponowano Ci sprawdzenie Cheddiry?

Cheddira to jeden z wielu piłkarzy takich jak Grassi, Pezzella, Hernani, Cyprein czy Laurini, którzy byli w klubie na kontrakcie. Z tego co się orientuje Bari miało prawo do jego wykupu, z czego skorzystało i na tym jego historia w Parmie się skończyła.

Jak zapatrujesz się na wznowienie mistrzostw?

Musimy zacząć w odpowiedni sposób i powtórzyć nasz występ z Mediolanu, tak aby pokazać, iż nie był on dziełem przypadku. Nawet w obliczu wielkiego zmęczenia, nie może nam zabraknąć determinacji oraz pasji.

Na chwilę obecną, masz w składzie tylko jednego nominalnego skrzydłowego. Jak trudne jest to położenie?

Nie podchodzę do tego w ten sposób. Mam w składzie wielu piłkarzy, którzy mogą wystąpić na tej pozycji, zapewniając  równocześnie diametralnie różny pakiet cech i atutów. W wielu spotkaniach tego sezonu, jako skrzydłowi występowali chociażby Sohm czy Camara, którzy byli w stanie dać, drużynie coś ciekawego. Parma to nie jeden czy dwóch piłkarzy, Parma to zespół i musimy to jutro pokazać na boisku. Niezależnie od formy taktycznej, oczekuję od moich graczy tego, że jutro wyjdą na boisko i będą panami własnej sytuacji.

Jak się czuje Charpentier?

Gabiel od kilku tygodni pracuje wraz z grupą i powoli dochodzi do pełni sprawności. Mam nadzieję, że wkrótce będzie gotowy do gry i znajdzie ciągłość, jaką prezentował w zeszłym sezonie. Według naszego sztabu medycznego jest on już gotowy do gry, co nie zmienia jednak faktu, iż musimy wdrażać go w mecze z bardzo dużą ostrożnością.

Czy możemy zobaczyć Parmę grającą na dwóch napastników?

To nie jest problem. Mówiłem to już wielokrotnie, formacja taktyczna jest czymś z goła umownym, kluczowe znaczenie w meczu odgrywa interpretacja gry oraz odpowiednie wykorzystanie posiadanych graczy. Miło byłoby mieć jednak pełen komfort wyboru, tak by móc w pełni dostosowywać się do rywala i szukać rozwiązań, z meczu na mecz.

Benedyczak grał z Interem jako typowy skrzydłowy. Dlaczego?

Benek to gracz z wielkim potencjałem fizycznym, który ma ciąg na bramkę i umiejętnie potrafi wykorzystywać wolną przestrzeń. Nie traktuje go jednak jako skrzydłowego. W meczu z Interem zaczynał na boku boiska, po to by schodzić do środka i zwiększać możliwości wyboru. Pod względem treści rozegrał dobry mecz, a zmieniłem go tylko i wyłącznie z powodu ciosu w plecy jaki otrzymał, a który utrudniał mu grę. W przeciwnym razie prawdopodobnie dograłby spotkanie do końca.

Czy Tutino będzie częścią kadry?

Nie, Tutino nie pojedzie z nami do Bari.