W poniedziałek wieczorem, Fabio Pecchia był gościem programu "Bar Sport", emitowanego na antenie Tv Parma. W trakcie audycji, szkoleniowiec wypowiedział się, między innymi, na temat ostatniego meczu z Como.

Twój komentarz do meczu z Como.

Spotkanie z Como nie było klasycznym meczem Serie B. Spotkaliśmy się z drużyną, dysponującą niezwykłą jakością i kilkoma zawodnikami na poziomie Serie A, zwłaszcza w przedniej formacji. Dla nas był to świetny sprawdzian. Ogólnie rzecz biorąc rozegraliśmy bardzo dobre zawody, jednak ostatnie 7-8 minut, było obarczonych bardzo dużym ryzykiem, z naszej strony. Z drugiej strony, z uwagi na ten fakt, to zwycięstwo smakowało szczególnie. Nie ulega jednak żadnej wątpliwości, iż wciąż mamy nad czym pracować. Musimy przemyśleć pewne sprawy i poprawić się, przynajmniej w kilku aspektach, jeżeli chcemy utrzymać się w czołówce tabeli. Jestem typem perfekcjonisty, nigdy nie jestem w pełni zadowolony i wychodzę z założenia, że zawsze jest coś do zrobienia lub poprawy. Pamiętajmy również, że teraz każdy spotykając się z nami, będzie miał dodatkową motywację, aby nas pokonać.

Remis Palermo ze Spezia, to dla was, chyba dobry rezultat?

Jestem w pełni skupiony na mojej drużynie i wychodzę z założenie, że nie ma co oglądać się na rywali. Musimy myśleć o sobie i robić swoje. Wyniki i wpadki rywali, potwierdzają tylko, jak trudnymi i nieprzewidywalnymi mistrzostwami jest Serie B. Tutaj naprawdę ciężko jest utrzymać pozytywną passę, dlatego trzeba, w pełni skupiać się na swoich zadaniach i grze.

Parma dysponuje silną kadrą.

Tworzymy zdrową, silną i zgraną grupę, która na przestrzeni ostatnich miesięcy odnalazła swoją tożsamość. W centrum uwagi zawsze musi znajdować się kolektyw. Gdy ten funkcjonuje prawidłowo, jednostki wchodzące w jego skład i poświęcające się dla niego, mogą w pełni błyszczeć. Bynajmniej nie jest to coś co odkryłem dopiero jako trener, bowiem jeszcze jako młody piłkarz, dokładnie tak samo patrzyłem na te kwestie. Nawet pracując w dużych klubach, mogłem na własnej skórze dostrzec, że stawianie dobra zespołu, ponad dobrem jednostki, zawsze przynosi wymierne korzyści.

Uchodzisz za jednego z ekspertów od pracy z młodzieżą.

Praca z młodymi piłkarzami jest fascynująca. W ostatnich latach miałem to szczęście współpracować, z naprawdę wieloma utalentowanymi chłopakami. Nie każdy się jednak do tego nadaje, bowiem wymaga to specyficznego podejścia i nastawienia. Zdarza się, że młody piłkarz, przez miesiąc, gra na najwyższym poziomie, a następnie przez kolejnych kilka tygodni, po prostu przechodzi obok spotkań. Trzeba mieć świadomość, że jest to rzecz absolutnie normalna i wliczona w proces dojrzewania, jednak nie każdy ma do tego cierpliwość. Praca z młodymi piłkarzami wiąże się z licznymi wzlotami i upadkami, które są elementem ścieżko rozwoju. Gdy młodzi zawodnicy, z potencjałem, odnajdują ciągłość i stabilność, nagle wskakują na wyższy poziom. Możliwość doprowadzenia gracza do takiego etapu, jest dla mnie źródłem niesamowitej satysfakcji.

Jak zapatrujesz się na mecz z Ascoli?

Myślę, że będzie to skomplikowane wyzwanie. Pojedziemy na trudny, niewygodny teren i zmierzymy się z zespołem w dobrej formie, który ostatnio przeżywa hossę.

Czy pogodzenie się z odejściem Vazqueza, było trudne?

Mogę tylko podziękować Franco. Jako piłkarz, zawsze wykazywał się wielkim profesjonalizmem. Wystawiałem go na różnych pozycjach, a on nigdy nie narzekał i zawsze dawał od siebie coś ekstra. Gdy w zeszłym sezonie, udało nam się odnaleźć równowagę, również za sprawą jego osoby, jak Drużna wskoczyliśmy na wyższy poziom. Zdawaliśmy sobie jednak sprawę, że wkrótce może nam go zabraknąć, tak więc nie zaniedbywaliśmy rozwoju innych piłkarzy. Z większą częstotliwością dawaliśmy grać młodzieży, tak aby mogła, później lepiej wyrazić swój talent.

Kto najbardziej przypomina Vazqueza?

Pod pewnymi względami Bonny, przypomina Franco, zwłaszcza jeśli chodzi o aspekt operowania i szukania piłki, tuż przed polem karnym. Jasne, jest to że Vazquez był piłkarzem, na swój sposób wyjątkowym, którego ciężko jest zastąpić 1:1. Nie martwi mnie to jednak specjalnie, bowiem, jako grupa mamy możliwości aby zrobić to na drodze, czysto systemowej. Są Bonny, Colak i Charpentier, do tego stale rozwijają się Sohm oraz Bernabe, nie uważam więc, że pod względem potencjału ofensywnego wiele straciliśmy, wraz z odejściem Franco.

Co z Mihailą?

Valentin bardzo wiele przeszedł i kontuzje pozostawiły na nim ślad. Wydaje się jednak, że jest on na dobrej drodze do powrotu. Jego forma fizyczna, jest optymalna i jeśli tylko znajdzie spokój, jestem przekonany, że wróci do bycia protagonistą.