Portal SportParma.com, w formie podsumowania sparingowego spotkania pomiędzy Parmą, a Mantovą, przygotował zestawienie Top&Flop, dotyczące ekipy Carlosa Cuesty.

TOP

Ondrejka - Poważna kontuzja kości strzałkowej z 26 lipca, operacja i aż 111 dni przerwy - to wszystko jest już tylko wspomnieniem. Pierwsze 45 minut w wykonaniu Ondrejki nastrajaja optymistycznie i dodaje mu pewności siebie. Szwed był aktywny i zdeterminowany, pokazując, że jest już w dobrej dyspozycji fizycznej. Co prawda Andrenacci obronił jego strzał, pozbawiając go bramki tuż przed przerwą, jednak mimo to Jacob schodził z murawy z szerokim uśmiechem. Zarówno on, jak i Cuesta mogą być zadowoleni z tego mocnego powrotu.

Cutrone - Jego wejście wyraźnie ożywiło grę ofensywną. Drugie 45 minut Crociatich było właściwie monologiem w wykonaniu napastnika, który błyskawicznie doprowadził do wyniku 1:1. Niemal przy każdej akcji w polu karnym Mantovy momentalnie tworzył przewagę. Następnie próbował strzału z dystansu, zmuszając bramkarza Mantui do interwencji. W końcówce zaś wcielił się w rolę asystenta - najpierw przy podaniu do Trabucchiego, a ostatecznie obsługując podaniem Løvika przy jego efektownym woleju, który dał Crociatim wygraną. Krótko mówiąc: druga połowa była popisem jednego aktora.

Lovik - Spędził na boisku 33 minuty (wszedł w 57. minucie) i trzeba przyznać, że przez pierwsze 30 minut nie pokazał niczego spektakularnego. Jednak gol dający zwycięstwo Crociatim okazał się prawdziwą perełką - połączeniem znakomitej techniki uderzenia i świetnej koordynacji. To idealny sposób na wzmocnienie pewności siebie i odbudowanie pozycji w drużynie po bardzo trudnym początku sezonu.

Conde, Diallo i inni młodzi piłkarze - Mecz z Mantovą był doskonałą okazją do obejrzenia w akcji licznej grupy obiecujących zawodników z akademii, którzy znakomicie radzą sobie nie tylko w Primaverze, ale także w zespole U-18. Pod czujnym okiem trenerów Correnta i Bernardiego (obaj obecni na trybunach) młodzi piłkarze spisali się świetnie, prezentując się jak doświadczeni zawodnicy. Największe wrażenie zrobił Bernardo Conde (rocznik 2006), kapitan Primavery, który całkowicie wyłączył z gry najlepszego strzelca Mantovy w Serie B. Na jego lewej stronie zadebiutował Djibril Diallo (rocznik 2009), który dzielnie wywiązywał się ze swoich zadań, notując bardzo dobre interwencje zarówno w pojedynkach na skrzydle (z Marrasem), jak i w środku pola (z Mensahem). Swoje chwile satysfakcji mieli również Cardinali (rocznik 2006), Konaté, Tigani, Mena Martinez, Semedo (roczniki 2008), a nawet Varali (rocznik 2009).

FLOP

Cremaschi - Epikur zachęcał do życia skromnego, z dala od publicznego zgiełku, który miał być źródłem niepokoju - do szukania schronienia w prywatnej, bezpiecznej przestrzeni, będącej swoistą osobistą fortecą. Amerykanin zdawał się zbyt dosłownie zinterpretować zasadę λαθε βιώσας ("żyj w ukryciu"), bo tak można opisać jego udział w meczu. Warto jednak zaznaczyć, że mogło to wynikać również z bardzo nietypowej roli, jaką powierzył mu Cuesta (trochę ofensywnego pomocnika, trochę defensywnego, trochę skrzydłowego, a w końcowej fazie jego pobytu na murawie nawet napastnika).

Djuric - Był nieobecny w grze. Otrzymał mało piłek, w tym praktycznie żadnej górnej, gdzie mógłby najlepiej wykorzystać swoje atuty. Przez to wyglądał niczym ryba wyjęta z wody.