Jak wynika, z opublikowanego w poniedziałek, sprawozdania finansowego, rok 2023 był kolejnym, z rzędu, który Parma zamknęła ze stratą, zmuszając Kyle'a Krause do sięgniecia do kieszeni, w celu jej wyrównania.

Tak sytuacja jest następstwem olbrzymich kosztów klubu, które wynoszą 109,2 mln euro. W kontekście drużyny z Serie B brzmi to jak gruba przesada, bowiem podobne kwoty są adekwatne, dla drużyn walczących o średnio-wysokie pozycje w Serie A, gdzie same przychody są znacznie wyższego rzędu. Dysponując sprawozdaniami finansowymi większości włoskich zespołów, można dokonać bezpośredniego porównania pomiędzy Parmą, a Torino - drużyną, która w 2023 roku, miała praktycznie identyczne wydatki co Crociati, czyli 109,4 mln euro. To co robi jednak różnicę to przychody, bowiem te w zespole Urbano Cairo, wyniosły 101,1 mln euro, z czego 52,4 mln stanowiły prawa transmisyjne. Dla porównania cały, roczny przychód Parmy, to nieco ponad 28 mln euro.

Nim przejdziemy do szczegółów, należałoby uczciwie zaznaczyć, że Parma, względem 2022 roku obniżyła koszty o 21 mln, bowiem wówczas wynosiły one 130,5 mln euro. Tak czy inaczej kwota 109,2 mln euro, wciąż pozostaje wygórowana. W tym miejscu powstaje naturalne pytanie: w jaki sposób Crociati mogą wydawać, aż tak dużo?

Zacznijmy od najmniej uciążliwych pozycji w budżecie. W 2023 roku, Parma wydała nico ponad 3 mln, na materiały, co stanowi niewielki wzrost, w porównaniu z poprzednim rokiem, który jest z kolei bezpośrednią konsekwencją zmiany sponsora technicznego z Errea na Puma, co wymusiło szereg zmian w podaży. Następnie przechodzimy do kosztów świadczenia usług, czyli wszystkiego co dotyczy wydatków na opiekę zdrowotną, szkolenia, treningi, obozy, wyżywienie, zakwaterowanie w trakcie wyjazdów, transport i wiele innych. W tym obszarze łącznie wydano 17 mln euro. Wchodząc w szczegóły, znalazłoby się tu kilka interesujących pozycji. Przykładowo Parma wydała, w 2023 roku, 3 mln euro na wyżywienie, zakwaterowanie i transport, przy okazji spotkań wyjazdowych. Klub przeznaczył także 1,5 mln euro, na reklamę i promocję. Z kolei na pracowników kas biletowych i kontroli biletów wydano 500 tys. euro, a na pracowników prawnych oraz administracyjnych 1,9 mln euro. Idąc dalej, są koszty związane z ogólnie pojętego zarządzania, których łączna kwota wyniosła 8,4 mln euro. Na tą sumę złożyło się 4,5 mln euro z tytułu start na rynku kapitałowym, 300 tys. wygenerowanych przez piłkarzy grających na wypożyczeniach, 1 mln na organizację meczów i 2,5 mln związane z płatnościami na rzecz ligi.

Przyjrzyjmy się teraz dwóm aspektom, które mają największy wpływ na sumę całkowitą. Pierwszy obejmuje wszystko co dotyczy kosztów personelu. W tym przypadku wyniosły on 44 mln euro, co ponownie jest kwotą na poziomie Serie A. W tym względzie, również nastąpił jednak spadek, w porównaniu z poprzednim rokiem, bowiem koszt ten udało się zmniejszyć o 10 mln. Spora w tym zasługa faktu, iż z listy płac, wylecieli najdrożsi piłkarze jak Buffon i Vazquez. Wracając do porównania z Torino, to grając w Serie A, na koszty związane ze swoim personelem i kadrą, wydaje jedynie o 9 mln więcej niż Parma.

Całości obrazu kosztów dopełnia amortyzacja. Na tę pozycję, w budżecie olbrzymi wpływ, mają wydatki i ruchy poczynione w sesjach transferowych z poprzednich lat. Tak naprawdę, pomimo tego, że w 2023 roku, na mercato Parma wydała relatywnie niewiele pieniędzy (7,2 mln euro), to olbrzymie zakupy poczynione w minionych latach nadal obciążają jej budżet. Dzieje się tak, ponieważ w bilansie finansowym, cena zakupu zawodnika, zostaje równo podzielona na okres obowiązywania jego kontraktu. Zatem gdyby Parma kupiła zawodnika, za 4 mln euro i podpisała z nim 4-letni kontrakt, w budżecie piłkarz ten kosztowałby 1 mln euro, na każdy rok jego umowy. Dlatego też olbrzymie kwoty, jakie Parma wydała na transfery, na początku ery Krause, wciąż mają znaczący wpływ na jej budżet. W istocie bowiem amortyzacja, w 2023 roku, wyniosła 35 mln euro. Jeszcze raz odnosząc to do realiów Torino, to to na amortyzację przeznaczyło mniej niż Crociati, bo 28,7 mln euro.

Mówiąc najkrócej, całe te rozważania prowadzą nas do jednego prostego wniosku - zarówno z uwagi na względy sportowe, ale także, a może przede wszystkim ekonomiczne, Parma ma obowiązek awansować do Serie A.