Portal Il Sussidiario.net, w artykule stworzony w oparciu, o raport firmy Deloitte, wymienił korzyści dla włoskiej gospodarki, jakie mogą płynąć z budowy (tudzież renowacji) stadionów. Za przykład posłużyła zaś Parma oraz projekt "Nowego Tardini".

Inwestycja w klubową infrastrukturę i powstawanie nowych stadionów, może mieć bardzo pozytywny wpływ na gospodarkę, przejawiający się chociażby w powstawaniu nowych miejsc pracy, zwiększaniu się przychodów klubów czy zwiększeniu się wydatków społecznych na konsumpcję rozrywki. Projekty, które są aktualnie poddawane dyskusji mogą stworzyć, na włoskim rynku, około 25 tys. nowych miejsc pracy. Mowa tu zarówno o pracownikach zajmujących się budową obiektów, tych pracujących na stadionie po jego ukończeniu czy też prowadzących działalność handlową, powiązaną z terytorium obiektu.

Badanie Deloitte szacuje również, że w najbliższej dekadzie, biznes stadionowy może przyciągnąć inwestycje warte nawet 4,5 mld euro, z czego 4,1 mld w samej Serie A, i przynieść 3,1 mld dodatkowych dochodów, z powiązanymi 25,5 mld z różnych obszarów wewnątrz i na zewnątrz stadionów (działalność komercyjna prowadzona na terenie stadionu, biznesy działające wokół stadionu i wszystkie inne, powiązane elementy ekosystemu piłkarskiego).

Jednym z projektów, który jest najbliżej ujrzenia światła dziennego, jest Parma. Klub wespół z władzami miasta, przegotowuje się obecnie do oceny ostatecznego projektu, po tym jak jego wstępna wersja została zatwierdzona ponad rok temu. Plan nowego obiektu, obejmuje stadion bez bieżni lekkoatletycznej, zakrycie wszystkich trybun, wykorzystanie nowych technologii i zmniejszenie negatywnego wpływu na środowisko, powstanie nowych powierzchni handlowych dla lokalnych przedsiębiorców oraz przygotowanie elastycznej struktury zdolnej do organizacji nie tylko spotkań piłkarskich, ale i wydarzeń o charakterze społecznym.

Istnieje wiele czynników, które sprawiają, że projekt Parmy jest blisko urzeczywistnienia oraz można go traktować jako przykład, dla wszystkich innych, tego typu przedsięwzięć we Włoszech. Kluczowe jest posiadanie solidnych i odpowiedzialnych właścicieli, ale także średnioterminowej wizji, a nie tylko planów na tu i teraz. To wszystko ma miejsce w Parmie, gdzie za sprawą amerykańskich właścicieli (klub od kilku lat znajduje się w rękach Kyle'a Krause), mówimy o klubie zdrowym finansowo, który może sobie pozwolić na planowanie działań inwestycyjnych, nawet na najbliższe dziesięciolecie. Do tego w ramach przygotowania projektu wzięto pod uwagę interes wszystkich zainteresowanych stron, bowiem klub w porozumieniu z miastem, przeprowadził konsultacje społeczne, mające na celu zdobycie feedbacku od obywateli. Tego typu postawa to kolejna zmienna, warunkująca powodzenie całego projektu.

Podsumowując, za sprawą nowych obiektów, włoska piłka będzie mogła ponownie wrócić do świetności z lat 90. Tyczy się to również sfery wyników sportowych, które w ostatnich kilkunastu latach, były skutecznie hamowane przez zacofaną infrastrukturę. By powrócić do wielkości, konieczna jest generalna renowacja i przebudowa obiektów piłkarskich. W rzeczywistości, własny, nowy stadion gwarantuje pełną użyteczność dla kibica i spore dywidendy dla właściciela. Wraz ze wzrostem atrakcyjności infrastruktury rosną też potencjalne przychody z tytułu praw telewizyjnych.

Duże imprezy, takie jak Mistrzostwa Europy w 2032 roku, które mogłyby odbyć się we Włoszech, często działają jak akcelerator procesu innowacji, jednak tylko systemowe zmiany mentalności społeczeństwa i instytucji państwowych, mogą pozwolić na obranie nowego kursu. Trzeba brać przykład z Parmy, która dzięki swojej wizji, wykonuje właśnie skok w przyszłość.