Z ostatnich 12 spotkań Parma przegrała dwa - z Virtus Entella oraz Pro Vercelli, co istotne oba odbywały się na boisku z nawierzchnią syntetyczną.

Nie jest to pierwszy raz gdy sztuczne boiska wdają się Parmie we znaki, podobne problemy Gialloblu napotykali już w dwóch ostatnich sezonach w Lega Pro oraz Serie D. Ktoś mógłby powiedzieć, że jest to tylko szukanie wymówki, zaś boisko jest takie samo dla obu drużyn, jednak to stwierdzenie nijak ma się do całej sytuacji.

Zespół cały czas trenujący na murawie syntetycznej ma tu oczywistą przewagę, można to było zaobserwować chociażby w Vercelli, gdzie gospodarze, bądźmy szczerzy gorzej wyszkoleni technicznie niż gracze Gialloblu, wyraźnie czerpali korzyści ze stanu i zachowania boiska, w przeciwieństwie do Parmy, która niemiłosiernie się męczyła. Ekipa D'Aversy przez blisko godzinę była zmuszona adaptować się do nowych warunków, non stop figle płatała im piłka, która pod wpływem murawy zachowywała się w dziwny, niewyjaśniony sposób.

Oczywiście na końcową porażkę Parmy wpływ miało wiele różnych czynników, nie tylko boisko, ciężko jest także uznać tę kwestię za kluczową, jednak nie da się ukryć, że gra w podobnych warunkach nie ma wiele wspólnego ze sportową, sprawiedliwą rywalizacją. W tym miejscu można byłoby się zastanowić nad zasadnością dopuszczania podobnych boisk ze sztuczną murawą do gry, w profesjonalnym futbolu, jednak jest to temat na zupełnie inną dyskusję.

Kończąc cały temat warto jest jeszcze wspomnieć, że w tym sezonie Parmę czekać będzie jeszcze jedna "przyjemność" gry na sztucznej nawierzchni, bowiem taka znajduje się na Stadio Dino Manuzzi, gdzie 6 maja Parma zmierzy się z Ceseną.