(ParmaLive.com - Riccardo Civa) - Po pirwszym meczu kontrolnym, można w końcu powiedzieć, że Parma, autorstwa Carlosa Cuesty zaczyna nabierać kształtu.

Crociati odnieśli skromne zwycięstwo 3:2 nad Primaverą, jednakże w przypadku analizy, ograniczanie się tylko do spojrzenia na wynik, byłoby olbrzymim błędem. Zacznijmy więc od początku. Bazowo Cuesta zdecydował się na wyjście w ustawieniu 4-2-3-1, z pomocą którą tworzyli Bernabe i Keita, często wspomagani przez Begica, który rozpoczął mecz jako trequartista. W drugiej linii często gościł też, dysponujący dużą swobodą taktyczną, Ondrejka, zwłaszcza w celu udaremnienia kontry ekipie Primavery. Głównym pomysłem hiszpańskiego szkoleniowca, na grę, było kontrolowanie piłki i zagrywanie jej do skrzydłowych wchodzących w linie obronną przeciwnika. Ta filozofia wystawiała rywali na liczne ataki bezpośrednie zagrożenia, zwłaszcza przy starcie, przez nich, posiadania piłki.

W drugiej połowie Cuesta postanowił nieco bardziej poeksperymentować i wpierw oglądaliśmy próbę gry w 3-5-2, które następnie przekształciło się w defensywne 5-3-2, by jeszcze później przejść w 3-4-2-1. W pierwszym ustawieniu wahadłowymi byli Hainaut (po prawej) i Lovik (po lewej), zaś Joujou pełnił rolę drugiego napastnika, występującego u boku Pellegrino. Z kolei w drugim schemacie, w którym Parma kończyła mecz, za plecami Argentyńczyka oglądaliśmy duet Man-Kouda. Ogólnie rzecz ujmując w drugiej odsłonie Parma, grała w sposób wyrachowany, stawiając przede wszystkim na dominację terytorialną oraz niwelowanie zagrożenia ze strony Primavery, przez monopolizowanie piłki.

Wrażenie po tym spotkaniu jest takie, że Cuesta stworzył Parmę, jako swoistego kameleona, zdolnego do szybkiej adaptacji, do drużyny z którą się mierzy, a także radzenia sobie z potencjalnymi sytuacjami kryzysowymi. Nie da się też oprzeć wrażeniu, że spory wpływ na przebieg meczu miały warunki atmosferyczne i wszechobecny upał, który co tu dużo mówić, nie sprzyja intensywności w grze. Niemniej, na tej małej próbce możemy już wyciągnąć pierwsze wnioski dotyczące planów taktycznych hiszpańskiego szkoleniowca. Co więcej obserwowanie tego, jak ewoluować będzie to ustawienie i nastawienie, wraz z kolejnymi transferami (tak wyjściowymi, jak i wejściowymi), zapowiada się nader interesująco.