Dziś w Parmie odbyło się kolejne spotkanie z cyklu Meet&Greet, za sprawą którego kibice mogli spotkać się z Goranem Pandevem. Przy okazji Macedończyk udzielił również wywiadu dla oficjalnych klubowych kanałów.

Kim był Twój piłkarski idol?

Gdy byłem młody, moim ulubionym piłkarzem był Dejan Savicevic. To był wielki zawodnik i wspaniały mistrz. Bardzo podobał mi się jego sposób gry, grał też dla mojej ulubionej, wówczas drużyny - Crveny Zvezdy Belgrad.

Czy jesteś od niego lepszy?

Jestem zadowolony ze swojej kariery, ale na pewno nie jestem od niego lepszy.

Jaki wyniki obstawiasz w barażowym starciu między Włochami, a Macedonią Północną?

Mam nadzieję, że Macedonia (śmiech). Pamiętajmy, iż jest to tylko jeden mecz i wszystko tak naprawdę może się zdarzyć.

Jesteś wielkim mistrzem również poza boiskiem co pokazujesz pomagając dzieciom w swoim kraju.

Założyłem szkołę piłkarską dla najmłodszych, nie czuję się jednak bohaterem. Macedonia to mały i biedny kraj i jeśli jakkolwiek mogę pomóc w jego rozwoju, poprzez futbol to nie waham się tego robić.

Jaka jest najlepsza bramka jaką zdobyłeś?

Zdobyłem tyle goli, że trudno jest wybrać jednego szczególnego.

Jak odnalazłeś się w Parmie?

Bardzo dobrze, szybko się tutaj zadomowiłem. Znalazłem świetną grupę, która przyjęła mnie niczym rodzina. Od pierwszego dnia mogłem poczuć się jak w domu. Parma to wspaniałe miejsce, zarówno pod kątem sportowym, jak i miejskim. Cieszę się, że tu jestem.

Czy ktoś zrobił na Tobie szczególne wrażenie na treningach?

Wielu zawodników, bowiem tu w Parmie spotkałem naprawdę utalentowanych młodych graczy. Wymienię kilku ale nie chciałbym nikogo pominąć. Benedyczak jest bardzo dobry, podobnie Bonny, a to dopiero rocznik 2003, który na treningach robi imponujące rzeczy.

Jak przebiega Twoja współpraca z Iachinim?

Gdy go zobaczysz powiedz mu, żeby mnie wpuścił gdy będę na ławce (śmiech). Oczywiście żartuje, dla mnie najważniejsze jest to, aby zespół wygrywał, a nie to czy gram czy nie.

Dlaczego opuściłeś Genoę?

Pewne sprawy mocno się tam skomplikowały, do tego po stronie Parmy była wielka wola, aby mnie sprowadzić. chciałem spróbować czegoś nowego i nie żałuję swojego wyboru. Szkoda, że z powodu kontuzji, tak naprawdę jeszcze nie mogłem nic zespołowi dać, ale liczę na to, że w końcówce sezonu wydatnie wspomogę go w walce o jego cele.

Co poszło nie tak w Genoi?

Nie grałem wiele, nie czułem też zaufania względem mojej osoby. Z kolei w Parmie na nowo odnalazłem radość z gry, wykonałem konkretną pracę na treningach i liczę, że wkrótce to zaprocentuje.