(StadioTardini.it - Gabriele Majo) - Osservatorio Stadio Parma opublikowało niedawno artykuł zatytułowany: "Stadio Tardini liczby PEF, które wszyscy trzymają w tajemnicy", zawierający podsumowanie pozycji z tabeli przewidywanych przychodów, z Planu Ekonomiczno-Finansowego (PEF), złożonego, przez klub, w gminie, w dniu 12 rześnia 2023 roku, stanowiącego poparcie całego projektu restrukturyzacji stadionu.

Nim przejdziemy do naszej analizy - także dlatego, że nie wiem ilu z was zada sobie trudy dotarcia z nami do samego końca, bowiem nie będzie tu łatwo uciec się do prostej i miłej twórczości, aby wyjaśnić całą narrację, a to z uwagi na fakt, iż mamy tu do czynienia z suchymi liczbami - przeanalizujmy od razi to, co wydaje nam się najistotniejsze, aby poprzeć, postawioną przez nas tezę, że PEF zaproponowane, przez klub, nie ma szans się utrzymać. Spojrzymy tylko na dane dotyczące, tak zwanych "praw do nazwy", czyli nazwy handlowej pod którą funkcjonowałoby będzie Tardini, po ukończeniu wszystkich prac. Otóż, zgodnie z tym co Parma Calcio, zapisała w PEF, roczne przychody z tytułu praw do nazwy stadionu, mają wynosić 3,5 mln euro w Serie A (w przypadku Serie B 2,1 mln), podczas gdy chociażby taka Atalanta, za udostępnienie nazwy Gewiss Stadium, aktualnie zarabia jedynie 750 tys. euro.

Tak więc nowo promowana, do Serie A, Parma, która oczywiście posiada bogatą i chwalebną historię, herb, blablabla, począwszy od pierwszego roku istnienia "Krause Arena", zarabiałaby o 2,75 mln euro więcej, niż klub z Bergamo (który regularnie gra w Lidze Mistrzów i innych europejskich rozgrywkach). Naturalnie przychodzi tu do głowy jedno pytanie: jakim cudem? Cóż ten istotny szczegół wystarczyłby, aby cały PEF został uznany za makulaturę.

We Włoszech mamy obecnie następujące benchmarki: Monza za U-Power inkasuje 250 tys., Udinese za Dacia Arena 500 tys., a Juventus za Allianz 6,2 mln euro rocznie, ale będąc Parma Calcio, myśl o zarobieniu więcej niż 1 mln euro wydaje się mrzonką. Można odnieść wrażenie, że podejście autorów projektu (tj. różnych managerów, będących na usługach amerykańskiego prezesa-wizjonera) zakłada rozpoczęcie wszystkiego od końca (tj. życzeń właściciela, który być może wierzy, że kupił Real Madryt, Manchester United czy też Barcelonę po okazyjnej cenie) i zrekonstruowanie wszystkich pozycji ex post, nieważne nawet przy jak nieprawdopodobnych liczbach. W przeciwnym razie, nie da się wyjaśnić wzrostu, jaki nastąpił w szacowanej wartości praw do nazwy, od wstępnej wersji projektu (wówczas było to 1,5 mln euro, co i tak jest dwukrotnością tego co zarabia La Dea) do ostatecznej wersji (wspominane już 3,5 mln), o 2 mln euro!

W ostatnich dniach, znajomy biznesem przekonywał mnie, że: "...osoby z Osservatorio Stadio Parma, są ideologicznie przeciwne projektowi "Nowego Tardini" i dlatego zawsze układają narrację tak, aby poprzeć głoszone przez siebie tezy, często naginając fakty. Tak naprawdę skoro oskarżają klub o zawyżanie prognozowanych przychodów, to tak naprawdę, jakie dowody mogą przedstawić, aby wykazać że te przychody będą faktycznie znacząco niższe? Powiedzmy więc to sobie jasno, optymistyczne prognozy KK oraz pesymistyczne prognozy Osservatorio Stadio Parma, mają dokładnie taką samą wiarygodność. W rzeczywistości, nieco wyżej ceniłbym jednak wiarygodność prognoz wewnętrznego kręgu KK". Sam przykład dotyczący praw do nazwy, może wystarczyć jako odpowiedź. Jeśli jednak, to by nie wystarczyło, można też wspomnieć, o szacowanych 20% (co przeliczono na prawie milion euro zysku) z tytułu koncesji na żywność oraz napoje, tj. restauracje, bary etc. Być moze w Las Vegas miałoby to rację bytu, ale w Parmie...

Przechodząc od wstępnych, do ostatecznych (prognoz), przychody wzrosły z 7,296 mln do 16,211 mln, co oznacza przyrost o 122,2%. Wstępny PEF dotyczył stadionu na 24 738 miejsc, którego koszt budowy miał wynosić 8,5 mln, natomiast ostateczny PEF dotyczy obiektu na 20986 miejsc (-15,2%) o łącznym koszcie budowy 138,4 mln (+71,9%). Poza wspomnianym 2 mln więcej z tytułu praw do nazwy, pozycja o największym wzroście (+5,294 mln) dotyczy sprzedaży "miejsc siedzących premium", czyli 2315 miejsc po około 2287 ero każde. Wniosek z tego jest taki, że przydział zwykłych miejsc, które następnie zostaną podzielona na sektory będzie wynosił 18671.

W tym miejscu wypadałoby jednak dokonać pewnego rozróżnienia. Osservatorio Stadio Parma, stwierdza, że przewidywane przychody w wysokości 16,211 mln nie trafią do Parma Calcio. Jest to oczywiście prawda, ale też spore niedopowiedzenie, bowiem w tego typu przypadkach normalną praktyką jest tworzenie nowych spółek, które ułatwiają inwestorowi zarządzanie całym przedsięwzięciem. Tak czy owak będzie nimi kierował Kyle Krause. Mogłoby to mieć jakieś znaczenie, gdyby pewnego dnia, zamiast w ręce kogoś z rodziny KK, klub miał przejść w ręce osób trzecich, jednak do póki oba podmioty znajdują się w rękach Krause, nie stanowi to żadnego problemu.

W PEF związanym z rozwojem stadionu znajduje się też częśc, poświęcona konkretnie zarządzaniu obiektem, która obejmuje główne elementy:

-Przychody z imprez pozasportowych (koncerty, targ, eventy etc.).
-Przychody z tytułu zarządzania (najmu) powierzchni komercyjnych.
-Przychody z tytułu zarządzania parkingiem publicznym.
-Przychody ze stałych powierzchni reklamowych (innych niż te znajdujące się wokół boiska).

]
No cóż biorąc pod uwagę dostępne powierzchnie handlowe (od wstępnego, do ostatecznego projektu wzrosły one z 2370 m2 do 2962 m2), które nie są aż tak duże, przedział przychodów może racjonalnie oscylować, w granicach 1,5-2,5 mln rocznie, ogółem.

Do tego mamy też przychody sportowe, które są związane z zarządzaniem stadionem:

-Karnety
-Bilety
-Sky Box
-Marketing i reklamy
-Prawa do nazewnictwa

Te elementy również uwzględniono w PEF. Od wstępnej, do ostatecznej wersji, ich roczna wycena pozostała niezmieniona i kształtuje się na poziomie 2,5 mln euro rocznie. W tym wypadku należy zachować stosowną ostrożność, rzy obliczaniu. Lepiej jest szacować przychody z tego tytułu na poziomie niższym niż wyższym. W zależności od okoliczności, klub taki jak Parma, mógłby zwiększyć przychody, z konserwatywnych 2 mln do nawet 5 mln euro rocznie.

Według sprawozdania finansowego, uchwalonego w dniu 31.12.2023 roku, Parma Calcio z tytułu sprzedaży biletów, w zeszłym sezonie, w Serie B, zarobiła łącznie 3,5 mln euro (w tym 1,9 na biletach pojedynczych, 1 mln na karnetach oraz 600 tys. na usługach towarzyszących), z kolei w ostatnim okresie przed covidem, w Serie A, klub osiągnął przychód wynoszący prawie 5 mln euro.

Ze względu na zasięg oddziaływania Parmy, nawet w Serie A i z nowym stadionem, trudno będzie pozyskać więcej niż 7-8 mln euro, z tytułu zarządzania sportowego. To rozumowanie możemy również rozszerzyć o przychody z marketingu, które w ostatnim sezonie, w Serie B, jak udokumentowano w we wspomnianym oświadczeniu, wynosiły około 5 mln euro, podczas gdy w ostatnim, przed covidowym sezonie Serie A około 7,5 mln euro. Przy tych danych, myśl o dotarciu do kwoty 10 mln euro z nowym stadionem, brzmi już jak bardzo ambitny cel (biorąc pod uwagę siłę oddziaływania Parmy, na lokalny/krajowy rynek, no chyba, że liczymy na jakieś cuda, w skali międzynarodowej)...

Po uwzględnieniu tych wszystkich rozważań, gdyby spółka zarządzająca nowym stadionem, wskazałaby w PEF połowę, z szacowanych 16 mln przychodu bezpośredniego i pośredniego (tak jak miało to miejsce w przypadku wstępnego projektu), wszystko wyglądałoby już nader optymistycznie. A to co widzimy obecnie, to nic innego jak zwykła mrzonka i pobożne życzenia.