W obliczu zbliżającego się meczu z Napoli oraz szerszego ligowego kontekstu związanego z tą konfrontacją, naszło mnie pewne przemyślenie, którym chciałbym się z Wami podzielić.

Bardzo możliwe, że to co mam do powiedzenia nie wszystkim się spodoba, nie będzie to zgodne z czysto sportowym podejściem do futbolu, czy też szeroko pojętym sposobem postrzegania spraw wiernego kibica, nie mniej jednak spróbuje wyjaśnić swój punkt widzenia.

Uważam się za osobę pragmatyczną oraz realistę, jednocześnie niejako w sprzeczności, jako kibic momentami naiwnie ślepo wierzę w Parmę, dlatego też na potrzeby tych rozważań, chciałbym odciąć się od kwestii wiary/niewiary i skupił się na faktach.

Skoro, dość przydługi, wstęp mamy już za sobą, przejdźmy do sedna sprawy czyli środowego meczu z Napoli i tego dlaczego Parma mogłaby, a w pewnym przypadku nawet powinna podejść do tego meczu nie na 100%. Dla Gialloblu konfrontacja na San Paolo będzie drugim aktem intensywnego tygodnia, w trakcie którego zagrają oni łącznie 3 spotkania, kończąc wszystko w niedzielę z Empoli. Mimo, iż od startu rozgrywek kondycja fizyczna zespołu D'Aversy znacząco się poprawiła, to w tej chwili, realnie patrząc, nie ma szans na to, by Parma rozegrała trzy mecze w tak krótkim czasie, na takiej intensywności co choćby z Interem. Dlatego też konieczne będą roszady personalne, albo też spuszczenie z tonu, jedno może też w sumie wynikać z drugiego. I tu właśnie dochodzimy do meritum i pytania co Parma, mówiąc oględnie dysponująca ograniczonymi zasobami, powinna w tym wypadku zrobić? Dla mnie odpowiedź jest prosta - "olać" mecz z Napoli i w pełni skupić się na niedzielnej potyczce z Empoli, która z punktu widzenia całego sezonu jest meczem o niebo ważniejszym.

Oczywiście każdy kibic uwielbia gdy jego klub odnosi sukcesy pokroju urwania punktów Napoli na jego terenie, jednak spójrzmy na tę kwestię bez emocji. W przypadku Gialloblu, którzy zaliczają się aktualnie do ekip drugiej połówki tabeli, przy okazji spotkań z gigantami pokroju Juventusu czy właśnie Napoli porażka jest czymś wliczonym w koszta i mało kto w tym przypadku punkty jako coś realnego. Z kolei mecz przeciwko Empoli, to starcie z bezpośrednim rywalem w walce o utrzymanie i punkty wywalczone w ten sposób mają wręcz podwójne znaczenie.

Dlatego też, w mojej opinii, ustawienie się w niekorzystnym położenie przed meczem z Empoli, na skutek trwonienia sił w być może bezskutecznej walce z Napoli, jest nieco nierozsądne. Żeby wszystko było jasne nie namawiam zespołu do tego by położył się przed Neapolitańczykami. Chciałbym zobaczyć drużynę tak ambitną jak w starciach z Juventusem czy Interem, kto wie być może tego dnia Napoli naprawdę będzie zespołem do ogrania i gra będzie warta świeczki. Jednocześnie bardzo zależałoby mi na rozsądku Gialloblu, jeżeli wynik wymknie się z pod kontroli, a Napoli osiągnie 2-3 bramkowe prowadzenie, nie widzę sensu w angażowaniu większych sił w ten mecz, nawet jeśli w ostatecznym rozrachunku miałoby to oznaczać prawdziwy pogrom. W takim wypadku byłbym w stanie to przełknąć, bo w tej chwili mecz z Empoli jest dla nas nieporównywalnie ważniejszy.

Oczywiście to jest futbol i wszystko jest tu możliwe. Być może wygramy oba mecz, być może oba przegramy...cóż bywa. Jeśli jednak miałbym wybierać to wszystkie siły rzuciłbym na mecz z Empoli.

Jest to tylko i wyłącznie moja opinia i luźne przemyślenie. Oczywiście nie musicie się z tym zgadzać, samemu ciężko jest mi się do tego przyznać, ale tak to po prostu czuję. Mimo to w środę oczywiście z całych sił będę ściskał kciuki za Parmę i jak najlepszy wynik.