(ParmaLive.com - Simone Brianti) - Sto jedenaście dni po poważnej kontuzji odniesionej na obozie treningowym, podczas towarzyskiego meczu z Werderem, Jacob Ondrejka w końcu wrócił na boisko.

Rozegrany w miniony piątek sparing z Mantovą był dla Szweda długo wyczekiwanym momentem - nie tylko przez samego zawodnika, ale również przez Carlosa Cuestę, który od razu włączył go do wyjściowej jedenastki, powierzając mu rolę lewego pomocnika w ustawieniu 4-4-2. To pozycja naturalna dla Ondrejki, choć dzięki swojej wszechstronności i technice Szwed może grać na wielu innych miejscach w formacji.

Od pierwszych minut meczu z Mantovą Ondrejka pokazał, dlaczego jest tak ważnym, a wręcz kluczowym elementem obecnej Parmy. Konsekwentnie przemieszczał się między formacjami, często wymieniając się pozycjami z Begiciem. Co więcej, to właśnie Ondrejka miał najgroźniejszą sytuację Crociatich w pierwszej połowie, potwierdzając swój natychmiastowy wpływ na grę ofensywną i dając nadzieję na świetną dyspozycję w kolejnych tygodniach. Oprócz aspektów techniczno-taktycznych warto docenić także jego sposób poruszania się po murawie: nieustanny ruch, zdolność do pokrycia dużych obszarów boiska - wszystko to, co pokazywał już w poprzednim sezonie za kadencji Cristiana Chivu.

Powrót Szweda otwiera przed Cuestą nowe, interesujące możliwości taktyczne. W ustawieniu 3-5-2 Ondrejka może występować jako pomocnik, a nawet drugi napastnik u boku Pellegrino lub Cutrone, w ten sposób dodając atakowi nieprzewidywalności i głębi. Natomiast w potencjalnych wariantach 4-4-2, 3-4-1-2 lub 3-4-2-1 mógłby na nowo odnaleźć swoją bardziej ofensywną naturę, grając jako ofensywny pomocnik lub typowy trequartista - rola, w której najlepiej wykorzysta swoją wizję gry i technikę. Ustawiony nieco bliżej lewej strony boiska, mógłby swobodnie ruszać do przodu, podczas gdy zawodnik po przeciwnej stronie schodziłby do środka, wspierając i wzmacniając drugą linię. To z kolei sposób gry, który doskonale odzwierciedla ostatnie zadania Bernabé, co sugeruje, że Cuesta od dłuższego czasu miał w głowie taki pomysł.

Podsumowując: powrót Ondrejki to kluczowy krok w rozwoju zespołu. Poszerza wachlarz możliwości Cuesty, podnosi jakość Crociatich i daje drużynie zawodnika zdolnego do konsekwentnego inicjowania akcji.