Od kilku dni wiemy, że nowym szkoleniowcem Parmy jest Enzo Maresca. Najwyższy więc czas nieco bliżej przyjrzeć się jego sylwetce jako szkoleniowca, w oparciu o jego dotychczasowe doświadczenia.

Maresca swoją przygodę z trenerskim fachem rozpoczął cztery lata temu. Mimo, iż mówimy tu o niezbyt długim okresie, to 41-letni szkoleniowiec może się pochwalić kilkoma interesującymi doświadczeniami. Jako pierwszy potencjał Mareski jako trenera, dostrzegł Manuel Pellegrini i można śmiało powiedzieć iż to właśnie Chilijczyk był jego pierwszym mentorem. To również Pellegrini, dał Maresce pierwszą pracę w zawodzie, zatrudniając go jako swojego asystenta w West Hamie. Maresca cieszył się tak olbrzymim zaufaniem Chilijczyka, że ten nierzadko powierzał mu taktyczne przygotowanie niektórych spotkań, w tym chociażby prestiżowych derbów z Chelsea, które "Młoty" ostatecznie wówczas wygrały. Na przestrzeni lat, Maresca rozwinął swoje strategiczne talenty, w czym niewątpliwie pomogła mu współpraca z Pepem Guardiolą.

Posiadanie piłki i futbol proaktywny to dwa główne dogmaty stojące za filozofią Mareski. Mimo, iż jak sam twierdzi, system gry ma znaczenie marginalne, to na przestrzeni lat, jego ulubionym systemem taktycznym, było 4-2-3-1. To właśnie grając w tym reżimie taktycznym, jego Manchester City U-23 dosłownie zjadł rozgrywki Premier League 2. Maresca nie jest jednak szkoleniowcem, który kurczowo trzymałby się jednego pomysłu, gdyż w trakcie sezonu jego City, bardzo często było w stanie płynnie lawirować między 4-2-3-1, 4-3-3, a nawet 3-4-3. Co równie ważne, z punktu widzenia tego jaki projekt sportowy chce budować Parma, Maresca bardzo często był w stanie podporządkować swój system gry wymogom i realiom akademii Manchesteru City, tak aby jak najbardziej ułatwić młodym piłkarzom trafiającym pod jego skrzydła, drogę do pierwszego zespołu.

Często powtarzającym się określeniem jest "budowa akcji od tyłu" i śmiało można to zaliczyć jako kolejny dogmat w filozofii 41-letniego szkoleniowca. Olbrzymią rolę w planie taktycznym Mareski odgrywają boczni obrońcy, których wzorem Guardioli, traktuje on niemalże jak skrzydłowych i wymaga stałego uczestnictwa w akcjach ofensywnych. Do tego Maresca uwielbia swobodę i wymienność pozycji między piłkarzami drugiej linii, nie lubi on przypisywania do jednej pozycji, woli gdy zawodnicy wykazują się kreatywnością szukając wolnych przestrzeni do gry.

Jako ciekawostkę można podać fakt, iż Marsca uwielbia grę w szachy, zaś w trakcie swojego trenerskiego kursu w Converciano miał nawet pseudonim "Szachista". Jak sam twierdzi, szachy i zawód trenera mają ze sobą bardzo wiele wspólnego, zaś samo praktykowanie tej dziedziny sportu pozwala rozwinąć szereg ważnych, z punktu widzenia szkoleniowca, umiejętności, jak chociażby efektywną analizę sytuacji, umiejętność przewidzenia poczynań przeciwnika, czy też umiejętność radzenia sobie z sytuacjami kryzysowymi.