Wczoraj rano Enrico Del Prato ogłoszony został nowym piłkarzem Parmy, wypadałoby więc nieco bliżej przyjrzeć się sylwetce wychowanka Atalanty Bergamo.

Na wstępie, w formie ciekawostki, można wspomnieć o tym, iż Del Prato pochodzi ze sportowej rodziny, bowiem jego ojciec - Ivan (rocznik 1968), to były piłkarz, który reprezentował przede wszystkim barwy Albinoleffe, zaś na swoim koncie ma nawet występy w Serie A.

Przechodząc już jednak do sedna sprawy, mimo młodego wieku, gdyż mówimy tu o zawodniku z rocznika 1999, Del Prato w obecnej kadrze Crociatich moze uchodzić za jednego z bardziej doświadczonych graczy na poziomie Serie B, a to za sprawą dwóch ostatnich sezonów spędzonych kolejno w Livorno i Regginie, za które otrzymał bardzo przychylne recenzje.

Del Prato jest obrońcą bardzo elastycznym i uniwersalnym. Jego nominalną pozycją jest wprawdzie prawa obrona, jednak nic nie stoi na przeszkodzi by grał on również po drugiej stronie boiska, na środku defensywy, czy nawet w roli defensywnego pomocnika. Ten szczegół jest szczególnie istotny z punktu widzenia Enzo Mareski, który jak mieliśmy okazję się już przekonać, wymaga od swoich obrońców by w fazie konstrukcji akcji grali niemalże jak środkowi pomocnicy.

Del Prato to również zawodnik mający doświadczenie na arenie między państwowej, gdyż przeszedł on przez wszystkie szczeble w młodzieżowej reprezentacji Włoch, zaś na ostatnich Mistrzostwach Europy U-21, uznawany był za najlepszego piłkarza w ekipie Squadra Azzurra.

Mówiąc więc krótko, Parma wzięła zawodnika ogranego, uniwersalnego, dobrze pasującego do koncepcji trenera oraz dysponującego ogromnym potencjałem na dalszy rozwój. W zasadzie jedynym minusem związanym z transferem Del Prato, zdaję się być sama formuła operacji, bowiem zawarty w niej kontr-wykup na rzecz Atalanty, każe przypuszczać, że jeśli w Parmie, Del Prato będzie błyszczał, to niestety długo nie zabawi on na Tardini. Jest to jednak rzecz, który będzie można się przejmować po zakończeniu rozgrywek.