Manuel Nocciolini, który będzie obecny na dzisiejszym meczu przeciwko Palermo, udzielił obszernego wywiadu dla ParmaLive.com, w którym wypowiedział się na temat zespołu Gialloblu, a także swojej przyszłości.

Będziesz obecny na meczu z Palermo?

Owszem wybieram się na Tardini, będzie to dla mnie przyjemność ponownie zobaczyć starcyh znajomych. Mam nadzieję, że moi koledzy na boisku dadzą z siebie wszystko i sięgną po zwycięstwo. Będzie to jednak trudne, gdyż Palermo obok Empoli i Frosinone to chyba najsilniejszy zespół w Serie B.

A Parma?

Parma ma potencjał by awansować do Serie A, jednak bezpośredni awans wydaję się dość problematyczny. Z drugiej strony do końca pozostało jeszcze wiele spotkań i wszystko się może zdarzyć.

Może awans po wygranych play-offach jak rok temu...

To było naprawdę niesamowite przeżycie, jedno z tych których nie zapomnę do końca życia. Jestem dumny z tego, że mogłem być częścią tej drużyny, a gdy myślę o golu zdobytym pod trybuną na której siedzieli nasi fani wciąż mam ciarki na plecach. To było coś niesamowitego, graliśmy we Florencji jednak czułem się jak na Tardini.

Wróćmy do teraźniejszości, wciąż śledzisz poczynania Parmy?

Oczywiście, gdy tylko mogę oglądam każde spotkanie, czuję się kibicem tego zespołu. Mogłem oglądać ostatnie spotkanie z Avellino, w którym Parma pokazał prawdziwą siłę.

Dlaczego zdecydowałeś się na transfer do Pordenone?

Mogłem zostać w Parmie, nie miałbym problemu z siedzeniem na ławce, jednak klub bardzo potrzebował miejsca over23, dlatego naciskał na mój transfer. Rozumiałem to bardzo dobrze i gdy pojawiała się oferta ze strony Pordenone postanowiłem z niej skorzystać. To uznany klub na poziomie Serie C, który od kilku sezonów liczy się w walce o awans.

Na razie chyba awans do Serie B jest sprawą dość odległą.

Wciąż jesteśmy w walce, bo kto nie chciałby awansować? Musimy jednak zmierzyć się z rzeczywistością, która wygląda tak, że aktualnie walczymy o udział w play-off. Te z kolei są już loterią i naprawdę wszystko może się tam zdarzyć. Inną sprawą jest też to, że w przypadku awansu, Pordenone będzie musiało mnie wykupić z Parmy.

A jeśli nie będzie awansu?

Jeśli nie uda się awansować z Pordenone, wrócą do Parmy, jednak nie spodziewam się wiele, samo rozpoczęcie obozu wraz z zespołem będzie wielkim marzeniem.

Może na tym etapie Parma będzie już w Serie A...

To byłoby coś naprawdę niesamowitego. Trzech promocji w trzy lata nie wywalczył jeszcze nikt, wierzę jednak że jeśli jakoś klub ma tego dokonać będzie to Parma.

Istnieje też możliwość, że przyjdzie ci grać z Parmą w Serie B, jako piłkarz Pordenone.

Myśl o powrocie na Tardini jako przeciwnik Parmy rozdziera mi serce i nie chcę nawet o tym myśleć.

Czy nadal masz kontakt z kolegami z zespołu?

Tak wciąż jestem częścią grupy na Whatsapp, bardzo często rozmawiam z kolegami, po meczu z Avellino pośpieszyłem z gratulacjami. Mam nadzieję, że wkrótce spotkam ich osobiście.

Czy myślisz, że po tym sezonie Lucarelli naprawdę się wycofa?

Kto wie, być może scenariusz będzie taki jak w zeszłym roku, kiedy Alessandro długo mówił o odejściu na emeryturę, jednak po awansie nagle zmienił swoje zdanie (śmiech). Dla Parmy byłoby to korzystne rozwiązanie, bowiem Alessandro jest prawdziwym kapitanem, zawsze potrafi zmotywować kolegów, trzyma szatnię w ryzach i dba o dobrą atmosferę. Ktoś taki będzie drużynie potrzebny w Serie A.

Jakie są Twoje relacje z trenerem D'Aversą?

Teraz oczywiście nie widzieliśmy się od dłuższego czasu jednak za czasów mojej gry w Parmie miałem z nim naprawdę świetną relację. To wielki specjalista, który sprawił iż jeszcze bardziej rozwinąłem się piłkarsko i zacząłem inaczej patrzyć na futbol. Rozstaliśmy się w bardzo dobrej atmosferze i bardzo chętnie spotkałbym się z nim gdy będę w Parmie.

Pytanie techniczne czy według Ciebie, Calaio i Ceravolo mogą grać razem?

Moim zdaniem tak są to dwaj świetni napastnicy, którzy wzajemnie się uzupełniają i na ich współpracy Parma mogłaby wiele zyskać. Z drugiej strony cała obecna sytuacja przypomina mi trochę to co stało się rok temu w przypadku duetu Calaio-Evacuo, który też wydawał się był stworzony do wspólnej gry jednak na dłuższą metę nie wypalił.

Jeśli chodzi o młodych piłkarzy Parmy, kto Twoim zdaniem ma szansę zrobić wielką karierę?

Pierwszym który przychodzi mi do głowy jest Mazzocchi. To chłopak z ogromnym potencjałem, który na treningach haruje jak wół i może zajść naprawdę daleko. Już w tej chwili wydaję się on być gotowy na Serie A. Wskazałbym także na Sierraltę, który regularnie grywa na arenie międzynarodowej oraz Diniego, trzeciego bramkarza, który na treningach prezentował się naprawdę rewelacyjnie.