(StadioTardini.it - Robert Gianino) Patrząc na to jaki obraz obecnej Parmy kreują media, swoistej padliny nad którą czają się sępy, można dojść do wniosku, że sytuacja jest porównywalna z tą za czasów bankructwa. Tymczasem wszystko ma się z goła inaczej.

Na przekór wszystkim ludziom, kreującym przygnębiające i okropne wizję przyszłości, czysto hipotetycznie wyobraziłem sobie jak mogło przebiegać spotkanie pomiędzy władzami Parmy, a nowym dyrektorem sportowym - Marcello Carlim, które zadecydowało o jego ostatecznej selekcji.

Parma: Czy wierzysz w to, że sukces jaki zaprezentował Hellas Werona można powtórzy. Czy też należy to uznać za szczęśliwy zbieg okoliczności i sytuację jedną na milion?

Carli: W futbolu nie ma cudów. Wszystkie sukcesy są wynikiem odpowiedniego planowania i realizacji działań. Moja historia w Empoli jest tego przykładem. Zbudowałem tam zespół tam zespół w oparciu o niewielki budżet i porównywalne rozumowanie, jak te które kierowało obecnym Hellasem. Dajcie mi określony budżet, a ja obiecuję konkretne pomysły.

Musimy mieć pełną świadomość tego, że sytuacja epidemiologiczna, z którą zmaga się obecnie świat, odcisnęła niebywałe piętno na klubowych finansach i zmusiła władze do szukania nowych rozwiązań, w celu bilansowania strat i optymalizacji ponoszonych wydatków. Inscenizacja, którą zaproponowałem poniżej jest oczywiście czysto hipotetyczna, jednak w mojej opinii dobrze obrazuje to jak wyglądać może obecna strategia Parmy.

Po niespodziewanym odejściu Daniele Faggiano, które dla wielu jest niemalże końcem świata, przed klubem paradoksalnie otwierają się zupełnie nowe możliwości i alternatywne ścieżki na przyszłość, zaś przykład Hellasu wcale nie padł tu bez przyczyny.

Przykład Hellasu z zeszłego sezonu, albo również wspominane już Empoli Carliego, to jednoznaczne dowody na to, że coś takiego jak wzór na utrzymanie nie istnieje, zaś do celu mogą prowadzić różne drogi, nawet te które na pierwszy rzut oka wydają się być nieoczywiste.

Drużyna trenera Jurica, według danych opublikowanych przez Gazzetta dello Sport z sierpnia 2019 roku, dysponowała najniższym budżetem płacowym w całej Serie A, wynoszącym 25 mln euro z czego 1/10 stanowiło wynagrodzenie Pazzioniego (2,5 mln euro), który rozegrał ledwie 295 minut.

Poniżej zaś przedstawiam tabelę prezentującą pensje netto (bez wszelkich premii i bonusów) zawodników Parmy. To właśnie kwestią drabinki płacowej nowy dyrektor sportowy będzie musiał się zająć w trybie priorytetowy i to w oparciu o nią powinna powstać strategia transferowa.

Główną drogą do uruchomienia nowych retrospektyw przed Parmą (Tym, którzy chcą kwestionować to, że władzom klubu zależy na dalszym rozwoju, dodam tylko, powiem tylko tyle że nie zatrudnia się najlepszego dyrektora sportowego, dostępnego na rynku, jeśli nie ma się ambicji na coś więcej) to realizacja szeregu działań skoncentrowanych na maksymalizacji zysku kapitałowego.

Jak to osiągnąć. To dobry moment, by wrócić do osoby Faggiano, któremu wielu ludzi zarzuca teraz w dużej mierze marnotrawił środki, zaś jego transfery nie przyniosły do klubowej kasy zysku. Sprawa ma się z goła inaczej, zaś najbliższe kilka, może kilkanaście miesięcy, może to jednoznacznie zweryfikować.

Sprzedaż takich piłkarzy jak Darmian, Gervinho, Kucka, Bruno Alves, Cornelius, Sepe czy Barilla daje gwarancję zysku kapitałowego na poziomie 30-35 mln euro. Te pieniądze zostałyby zaksięgowane zgodnie z techniką amortyzacji i podzielone na różne przyszłe budżety (w zależności od czasu trwania kontraktu zawodnika). Dodatkowo pozwoliłoby to zaoszczędzić około 13 mln euro w pensjach brutto.

Uwolnione w ten sposób olbrzymie środki finansowe, mogłyby zostać wykorzystane do realizacji projektu zaproponowanego przez Carliego oraz do zabezpieczenia klubowego budżetu na lata. Co więcej mogłoby to również uchronić Parmę, przed kolejnymi, niespodziewanymi, negatywnymi następstwami epidemii Covid-19. Nie byłaby to więc redukcja i regres, a ambitny projekt nastawiony na rozwój. Jedynym czynnikiem, który może te wszystkie plany zakłócić są dość nietypowe okoliczności "przyrody" w jakich znajduje się obecnie Calcio, a mówiąc konkretniej skondensowany i skrócony sezon. Jednak to jest już tematem na zupełnie inną dyskusję.

19 września 2020, Robert Giannino