Pezzella to dziwny przypadek, nie nazwałbym go niewypałem transferowym, ale gość jest strasznie chimeryczny i nie potrafi ustabilizować formy. Jego występy wyglądają z reguły tak, że dostanie jedną szansę zagra bardzo dobry mecz (czy to wchodząc z ławki czy w podstawie), a gdy w następnym meczu ma potwierdzić swoją formę nagle jest piach i znika...

odys; 21 lipca 2020; 16:13

Jeszcze gdyby był skrzydłowym albo napastnikiem drugiego wyboru to taka sytuacja byłaby do zniesienia , ale w przypadku obroncy słabszy występ niestety wiąże się raczej ze strata punktów.
Podobne odczucia mam z Laurinim.. niby ustabilizował formę i miał bardzo dobre mecze, ale jak dla mnie do pewniaka w obronie też mu sporo brakuje. Za szybko odpuszcza, nie jest zajadły w defensywie żeby za wszelką cenę nie dać przeciwnikowi podać, strzelić , dośrodkować. O grze głowa już nie mówię bo wiadomo że nie ma zbytnio warunków.

1913; 21 lipca 2020; 19:51

Ja bym go opchnął za solidne pieniądze, a szedł po laxalta, który jest chyba tylko wypożyczony i będzie dostępny z milanu, i dodatkowo może grać skrzydlowego.

Szarak; 21 lipca 2020; 20:32

problem z Laxaltem jest taki, że po pierwsze za mniej niż 10 mln go nie puszczą, a po drugie jego dyspozycja. Bo mówiło się, że Milan go zdławił, dostał szanse w Torino, gdzie był po prostu beznadziejny, a teraz znowu dogorywa w Milanie. Nie jest to też jakiś młodzian, którego po jednym czy dwóch sezonach słabszych, można prosto odrestaurować jak dla mnie kosztowna inwestycja obarczona sporym ryzykiem i nie wiem czy nie lepiej byłoby postawić właśnie na Pezzelle w dłuższej perspektywie (na pewno taniej, a i z opcją na spory zarobek).

Co do samych bocznych obrońców to Laruini i Pezzella to warianty max ofensywne. W pierwszej połowie meczu z Samp funkcjonowało to znakomicie obaj śmigali po flankach że aż miło. W sumie chyba od Serie D nie widziałem, żeby obaj nasi boczni grali tak ofensywnie. Później jednak to się na nas obiło i brakło takiego Gagliolo na boku, który jeśli trzeba nie ma problemu z tym by przez cały czas trzymać się własnej połowy i nie włączać się do ofensywy. A co do zajadłości Lauriniego to bym się akurat nie zgodził, wydaje mi się, że akurat jemu jej nie brakuje i często potrafi nią nadrobić braki fizyczne. Choć do stabilności jest mu oczywiście daleko to w tym ostatnim okresie to chyba nasz najlepszy defensor i to zarówno pod kątem gry z przodu jak i z tyłu (choć umówmy się przy tym co gramy od restartu w obronie, o podobny tytuł nie jest specjalnie trudno).

odys; 21 lipca 2020; 21:41