Dziennikarze związani z Parmą postanowili bliżej przyjrzeć się tematowi, ewentualnej zmiany nazwy Stadio Tardini, o którym głośno zrobiło się po wczorajszym spotkaniu Komisji Rady Miasta, w sprawie renowacji stadionu.

Jak się okazuje, wbrew pozorom, nie jest to temat nowy i świeży, zaś sam pomysł zmiany nazwy od samego początku jest częścią PEF (Planu Ekonomiczno-Finansowego), który klub przedłożył wraz z całym wstępnym projektem renowacji stadionu. Z dokumentu jasno wynika, iż Crociati założyli, że obiekt po ukończeniu wszystkich prac, przyjmie nazwę sponsora. Co więcej więcej, ma to być nie tyle opcja, co rozwiązanie bardzo pożądane.

W istocie bowiem, operacja ta, fachowo nazywana Naming Rights, ma być jednym z trzech głównych źródeł przychodów, które docelowo mają zagwarantować trwałość i ekonomiczną projektu, wycenionego na 93,7 mln euro. Pozostałymi dwoma źródłami, ujętymi w PEF, są przychody z czynszów z punktów usługowo-handlowych mających mieć siedzibę na Tardini oraz zarządzanie parkingiem podziemnym.