Lorenzo Minotti - jeden z legendarnych piłkarzy Parmy z lat 90, w rozmowie z serwisem ParmaLive.com, podzielił się swoimi przemyśleniami na temat obecnej sytuacji Crociatich.

Parma-Monza okazało się meczem dwóch drużyn, które w rozczarowujący sposób rozpoczęły sezon. Spodziewałeś się tego?

Nie i myślę, że nikt się tego nie spodziewał. Zarówno Parma, jak i Monza to drużyny, które przed startem sezonu były wymieniane w gronie jego głównych faworytów. Dziwi mnie szczególnie postawa Monzy, gdyż myślałem, że po doświadczeniach z ostatnich rozgrywek, tym razem ich podejście będzie diametralnie różne. Z kolei pewne trudności Parmy były do przewidzenia, pamiętajmy, iż klub ten zmienił trenera i praktycznie w 3/4 przemeblował kadrę, stawiając przy tym głównie na młodych zawodników. Mimo to, niewątpliwie wszyscy oczekiwaliśmy czegoś więcej. Nie robiłbym jednak z obecnej sytuacji żadnego dramatu, trzeba po prostu uzbroić się w cierpliwość i dać zespołowi pracować. Serie B to skomplikowane mistrzostwa, a my ciągle jesteśmy na wczesnym etapie sezonu i według mnie żadne rozstrzygnięcia nie zapadną przed lutym-marcem. Oczywiście oczekiwania względem Parmy są olbrzymie i zespół musi zacząć piąć się w rankingu. Według mnie jest to jednak tylko kwestia czasu i zarówno Parma, jak i wspominana Monza wkrótce dołączą do czołówki rozgrywek i będą rozdawać karty.

Czy presja wokół zespołu nie jest zbyt duża?

Od samego początku było wiadome, jakie wielkie oczekiwania panują względem Parmy. Trener i klubowe społeczeństwo, prócz zwykłej pracy na treningach, muszę również zadbać o to, aby odizolować drużynę od presji, tak by móc w pełni skoncentrować się na aspektach boiskowych. Powtórzę to jeszcze raz, wciąż jest bardzo dużo czasu na to, by wszystko poprawić i pokazać wszystkie swoje walory.

W niedzielę, mimo przewagi liczebnej, Parma odniosła czwarty remis w sezonie. Co jest nie tak?

Według mnie w niedzielę, w kluczowym momencie meczu, całemu zespołowi zabrakło intensywności. Oczywiście istniały pewne uwarunkowania psychologiczne, które mogły ciążyć na piłkarzach, jednak nie ulega wątpliwości, ze Parmę stać było na więcej. Być może zawodnicy zwyczajnie bali się jeszcze bardziej zaryzykować, bowiem ewentualna przegrana mogłaby być dla nich swoistym armagedonem. Powiedziałbym też, że Parmie zabrakło cynizmu i jakości w przedniej formacji. Fakt, zespół był w stanie kilkukrotnie mocno zagrozić Monzie, dobrze rozprowadzić atak, jednak w kluczowym momencie wszystko szło źle. Sam Man i Mihaila spokojnie mogli zacz kończyć to spotkanie z dubletem na koncie. Być może również, można było dokonać innych wyborów od strony taktycznej. Od 60 minuty, gdy Parma zaczęła grać w przewadze, według mnie zespół powinien dążyć do tego, by rozszerzać pole gry, bardziej polegać na skrzydłach, tak by rozciągać zespół Monzy i zmuszać go do podejmowania ryzyka w obronie. Tymczasem Crociati większość swoich akcji, jak na złość, przeprowadzali środkiem, zaś po kilku niepowodzeniach w ich poczynania wkradała się nerwowość, co jeszcze bardziej ułatwiało zadanie rywalom. To wszystko to jednak tylko teoria i przypuszczenia. Fakty są takie, że nie musielibyśmy o tym nawet rozmawiać, gdyby Parma wykorzystała jedną z kilku swoich stuprocentowych sytuacji, wówczas cała narracja wokół zespołu byłaby kompletnie inna.

Czy uważasz, że Maresca jest odpowiednim trenerem dla Parmy?

Tak, naprawdę w to wierzę. Przy projekcie sportowym, jakiego podjęła się Parma, najważniejsza jest cierpliwość. Maresca to młody trener, który ma ciekawe spojrzenie na futbol. Potrzebuje on czasu, by w pełni zanurzyć się w Serie B i przekazać swoją wiedzę i pomysły zespołowi.

Następny mecz Parma zagra z Regginą, która jeszcze nie przegrała u sibie. Jakie są Twoje przewidywania?

Będzie to trudny mecz i to zarówno z uwagi na jakość rywala, trudny teren do gry oraz aspekt psychologiczny, który mocno ciąży nad zespołem Mareski. Parma musi być w tym meczu elastyczna i gotowa dostosować się do tego co przygotował rywal.

Czy taktyka Mareski może stanowić problem?

Nie powiedziałbym tego. Sama gra wydaję się być w porządku, Parma gra w sposób bardzo scholastyczny i momentami wygląda to dość efektownie. Problem stanowi jednak swojego rodzaju brak konsekwencji i nieumiejętność przedłożenia pragmatyzmu ponad styl. Prawdopodobną przyczyną takiego stanu rzeczy, może być to że zespół wciąż nie do końca rozumie realia kategorii w jakiej się znalazł.