Daniel Mikołajewski udzielił obszernego wywiadu serwisowi ParmaLive.com, w którym opowiedział o swojej obecnej sytuacji, plotkach transferowych oraz planach na przyszłość.

Jaki jest Twój osobisty cel na ten sezon?

Wygrywać jak najwięcej meczów, strzelać gole i asystować. Kiedy rozmawiałem z dyrektorem Alessandro Pettiną, powiedziałem mu, że chcę strzelić 20 goli i zaliczyć 20 asyst. To mój cel.

Wybrałeś FC Luzern, ale czy tego lata interesowały się Tobą również inne kluby?

Pojawiło się kilka ofert, ale szczerze mówiąc, nie pamiętam już, od jakich klubów. Kiedy moi agenci powiedzieli mi o FC Luzern, stało się jasne, że to właśnie ten klub jest mną najbardziej zainteresowany. Słynie on z dobrej pracy z młodymi zawodnikami, dlatego zdecydowałem się tu przenieść.

Czy istniała możliwość pozostania w Parmie na ten sezon, czy klub od początku dawał Ci jasno do zrozumienia, że powinieneś spędzić rok na wypożyczeniu, aby regularnie grać i zdobywać doświadczenie?

Kiedy o tym rozmawialiśmy, szanse na pozostanie i odejście były mniej więcej równe. Ostatecznie wszyscy byli jednak przekonani, że najlepiej będzie, jeśli w tym sezonie trafię do klubu z najwyższej klasy rozgrywkowej, w którym będę mógł regularnie grać przez cały sezon, a następnie wrócę do Parmy latem przyszłego roku.

Jak obecnie wyglądają Twoje relacje z Parmą?

Po każdym meczu ktoś z klubu do mnie pisze. Jestem z ludźmi w Parmie bardzo blisko i pozostaję z nimi w stałym kontakcie.

Czy coś zmieniło się w Twoim stylu życia od czasu przeprowadzki do Lucerny? Odkryłeś jakieś nowe hobby?

Życie w Szwajcarii jest piękne i spokojne. We Włoszech wszyscy żyją w znacznie szybszym tempie. Nie przeszkadza mi to, ale lubię też spokój, a życie w Lucernie jest fantastyczne.

Wiemy, że wędkarstwo to Twoja pasja. Czy w Szwajcarii łatwiej jest łowić ryby?

Z mojego mieszkania do jeziora mam jakieś dziesięć metrów. Więc tak, jest o wiele łatwiej.

W Parmie pojawił się kolejny Mikołajewski – Twój brat, który występuje w drużynie U-18. Śledzisz jego poczynania? Jest lepszy od Ciebie, czy na razie to Ty pozostajesz numerem jeden w rodzinie?

Myślę, że na razie zdecydowanie jestem numerem jeden, ale mam nadzieję, że w przyszłości brat będzie ode mnie lepszy. Ma wiele atutów: jest świetny technicznie, a do tego bardzo szybki. Dlatego naprawdę liczę na to, że mnie prześcignie. Na razie jest jednak kontuzjowany i nie wystąpił w pierwszych kilku meczach. Myślę, że wróci za tydzień lub dwa, a potem zobaczymy, jak sobie poradzi. W każdym razie mocno mu kibicuję.

Jak układała się Twoja współpraca z trenerem Nicolą Correntem? Zawsze wypowiadał się o Tobie pozytywnie i dawał do zrozumienia, że jesteś gwiazdą jego drużyny.

Byłem z nim blisko, spędzaliśmy razem dużo czasu i często rozmawialiśmy. Nasze relacje były bardzo przyjacielskie. Kiedy z nim rozmawiałem, czułem się tak, jakbym rozmawiał z najlepszym przyjacielem. To trener, który wiele dla mnie zrobił.

Kiedy mówię "Viola Park" i przypominam Ci ostatni mecz poprzedniego sezonu, czyli kontrowersyjny finał o mistrzostwo Włoch, jakie emocje Ci towarzyszą?

Rozegraliśmy finał z Fiorentiną na Viola Park, przed liczną publicznością gospodarzy, i przegraliśmy 1:2. Decyzje sędziego wywołały wiele dyskusji, ale nie mogliśmy już nic na to poradzić. Przez cały sezon walczyliśmy o mistrzostwo, a potem w finale wydarzyło się coś takiego… Byłem bardzo rozczarowany. Zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy, żeby wygrać. Wydawało się, że wszystko układa się po naszej myśli, ale ostatecznie przegraliśmy.

Czy nadal utrzymujesz kontakt z byłymi kolegami z Primavery? Niektórzy z nich grają obecnie na wypożyczeniach, a dwóch – Drobnić i Konaté – występuje w pierwszym zespole Parmy. Rozmawiacie ze sobą? Czy są dla Ciebie źródłem inspiracji?

Oczywiście. Utrzymuję kontakt z wieloma osobami z Parmy. Spędziłem tam dużo czasu i mam tam wielu dobrych przyjaciół. Często ze sobą rozmawiamy.

W ostatnich tygodniach pojawiły się plotki o Twoim możliwym transferze do Torino. Czy jest w nich coś prawdy? Cieszy Cię, że piszą o Tobie największe włoskie gazety?

Nic nie wiem o zainteresowaniu ze strony Torino ani innych klubów. Rozmawiałem z moim agentem, ale niczego mi nie przekazał. Mogę powiedzieć, że to miłe, kiedy ludzie o mnie mówią, jednak obecnie skupiam się wyłącznie na FC Luzern i swoich występach w tym klubie.

Ważną postacią dla Ciebie w Parmie był Adrian Benedyczak. Obaj jesteście napastnikami i obaj Polakami. Jak układały się Wasze relacje? Śledzisz jego występy w Turcji?

Zawsze miałem świetne relacje z Benkiem. Kiedy byliśmy razem w Parmie, mogłem rozmawiać z nim w ojczystym języku, co było bardzo miłe. Zawsze byliśmy sobie bliscy. Jego obecność w klubie sprawiała, że czułem się nieco pewniej. Oczywiście nadal utrzymujemy kontakt. Uważam, że w Turcji radzi sobie bardzo dobrze.

Czy oglądałeś w tym sezonie jakieś mecze Parmy?

Oglądałem kilka spotkań. Widziałem, że w poniedziałek Parma przegrała z Torino, choć nie śledziłem samego meczu. Z zewnątrz trudno cokolwiek ocenić. W klubie zaszło wiele zmian, zmienił się trener i drużyna zaczyna niejako od nowa. Myślę, że za kilka meczów będzie już lepiej.

A co z Pellegrino? Czy pomógł Ci się rozwinąć w poprzednim sezonie?

Oczywiście. Podczas wspólnych treningów wiele nauczyłem się, obserwując jego zachowanie na boisku. Dzięki temu zrozumiałem, co mogę zmienić we własnej grze, aby robić postępy.

Patrząc szerzej, uważasz się za jednego z potencjalnych następców Lewandowskiego w reprezentacji Polski?

Nie da się być drugim Lewandowskim w reprezentacji. To najlepszy napastnik w historii naszej drużyny narodowej. Oczywiście bardzo mi miło, gdy ktoś mnie do niego porównuje, ale myślę, że powtórzenie takiej kariery reprezentacyjnej, jaką zrobił on, jest niemożliwe.

Planujesz powrót do Parmy? Chciałbyś zostać na Tardini na dłużej?

Oczywiście. Przez najbliższe cztery lata będę piłkarzem Parmy, dlatego mam nadzieję, że kiedy wrócę z Lucerny, klub nadal będzie występował w najwyższej klasie rozgrywkowej. Liczę na to, że w przyszłym sezonie będę mógł rozwijać się w Serie A i grać w barwach Parmy.

Czy masz jakąś wiadomość dla kibiców Parmy, którzy śledzą Twoje występy i czekają, aż zaczniesz zdobywać bramki na Stadio Tardini?

Na razie strzelam gole w Szwajcarii, ale mam nadzieję, że po zakończeniu sezonu wrócę do Parmy i będę mógł robić to samo na Stadio Tardini.

Źródło:
F. Servino, PL - Mikolajewski, ParmaLive.com, https://parmalive.com/primo-piano/i-pl-i-mikolajewski-255639, [dostęp: 22.10.2026].